Carpe Libra

Carpe Libra

Boekenblog van een leesfanaat uit het zuiden van Nederland, inclusief zachte G. Haar lievelingsboeken zijn verhalen waarin weerwolven, gedaanteverwissellaars (shifters) en romantiek een grote rol in spelen. Kom echter niet met thrillers of horrorverhalen aanzetten, want dan rent ze de kamer uit...

Review
4 Stars
HET 13E HUIS | ROMINA RUSSELL
Het 13e Huis - Romina Russell

Deze recensie is als eerste geplaatst op Carpe Libra

 

Vanaf het moment dat ik dit boek tegen kwam in boekbloggerland was ik al geïntrigeerd. In Het 13e Huis speelt astrologie namelijk een belangrijke rol en dat is iets wat me altijd al heeft gefascineerd. Hoe kunnen sterren en planeten die kilometers ver van de aarde afstaan invloed hebben op jou en je dagelijkse leven? Want vaak klopt het toch wel. Dan heb ik het niet over de populaire dagelijkse horoscopen in de krant, maar over de informatie op de betere websites op het web of in boeken. In dit verhaal worden ze ook nog op een heel andere manier gebruikt en er blijken dertien sterrenbeelden te bestaan? Oh dit boek gaat zeer speciaal worden!

 

Dat was het ook. Romina Russell heeft een heldere, beeldende en vooral pakkende schrijfstijl. Ik werd dan ook zo meegezogen in een groots avontuur vol spanning en actie waarin ik de jonge Rho ontmoette. Zij is plotseling verantwoordelijk voor miljoenen mensen en dient hen te leiden ten tijde van een van de grootste rampen die ooit heeft plaatsgevonden. Dit terwijl ze persoonlijk ook getroffen wordt.

 

Om het nog erger te maken lijkt zij de enige te zijn die ziet dat een verschrikkelijk kwaad zich opmaakt om het Zodiak stelsel te veroveren en is het aan haar om dit te stoppen. Gelukkig staat ze niet alleen en gaat samen met haar bondgenoten het gevecht aan! Ook al lijkt de verschrikking haar telkens een stap voor te zijn, Rho geeft niet op. Ondanks tegenslag na tegenslag vecht ze door. Voor haar vrienden. Haar volk en uiteindelijk voor haar wereld!

 

Rho vond ik dan ook een geweldig personage. Hoewel zo op momenten zeer naïef kan zijn, straalt ze ook een grote kracht uit. Een kracht die haar helpt om de wereld aan te kunnen, ook op de mindere momenten. Daarnaast doet ze me met haar doen en laten zo aan mijn zusje (toevallig ook een kreeft) denken! Zorgzaam en alles over hebben voor diegene die ze lief heeft. Behulpzaam en de vriendelijkheid zelve. Natuurlijk heeft ze ook haar mindere kantjes (Rho en niet mijn zusje, alhoewel.... ;) ), maar om dit boek samen met Rho te beleven was super! Ik snap dan ook volkomen dat maar liefst twee mannen voor de fantastische Rho kunnen vallen.

 

Leg Het 13e Huis vanwege deze zoveelste love triangle echter niet weg! Want hoewel aanwezig, is dit niet waar het verhaal zich op focust. Het blijft op de achtergrond. Bovendien zorgt de schrijfster ervoor dat het geen cliché wordt, laat ze het op een natuurlijke manier verlopen. Is het geloofwaardig en zijn er meer dan genoeg onverwachte ontwikkelingen die me flink hebben doen fangirlen! Ik heb natuurlijk al een favoriet uitgekozen, maar ben er alleen nog niet uit of Rho, ondanks haar epicness, hem waardig is of dat ik hem zelf houd ;)

 

Zoals ik verwachtte was de worldbuilding voortreffelijk. Al die verschillende huizen, met elk hun eigenschappen. Het was zo cool om de belangrijkste eigenschappen die aan elk sterrenbeeld zijn toegeschreven terug te zien komen. Natuurlijk was er de zorgzame en op familie gerichte kreeft, maar je had ook de vurige en dappere Ram (mijn teken! ) of de praktische en georganiseerde maagd. Zo leuk om te ontdekken op welke manier Romina Russell astrologie in dit verhaal had geweven! Ik hoop dan ook dat ook in de volgende boeken hier aandacht aan wordt gegeven, want dit was fantastisch!

 

Het is dan ook begrijpelijk dat ik dit boek in één adem heb gelezen. Want vanaf de eerste bladzijdes zat de spanning er goed in en gierde de adrenaline door mijn lijf. Ook alle bladzijdes daarna heb ik bijna ademloos gelezen. Romina Russell zorgde er namelijk voor dat je geen enkele houvast kreeg, geen enkele zekerheid wat er nu weer ging gebeuren en wat dat voor gevolgen voor Rho en haar vrienden had. Dit hield ze vol tot het ongelooflijke einde, waar ik echt even een momentje voor nodig had om van bij te komen. Die laatste plotwisselingen waren gewoon zo onverwacht, zo ingrijpend, maar o zo verschrikkelijk goed! Kan dan ook niet wachten tot ik het volgende boek in mijn handen heb!

 

Conclusie

Ook al had ik hoge verwachtingen, ik had niet verwacht dat Romina Russell erin slaagde om me in een paar bladzijden te betoveren met Het 13e Huis. Ik had niet verwacht dat Rho zo’n krachtig en goed uitgewerkt personage zou zijn en het verhaal zo pakkend zo zijn. Bovenal, ik had niet verwacht dat het me zo omver zou blazen! Pak het dus vooral op zodat ook jij kan ontdekken wat voor moois Romina Russell geschreven heeft!

Source: http://carpelibra.nl/het-13e-huis-romina-russell
Review
4 Stars
WINTER | MARISSA MEYER
Winter - Marissa Meyer

Deze recensie is als eerste geplaatst op Carpe Libra

 

Na Cress kon ik gewoon niet anders dan Winter zo spoedig mogelijk lezen. Wat een einde was dat! Meestal heb ik echter niet zo’n goede ervaringen met het direct lezen van het vervolg, zeker als het een laatste deel is.

 

Even leek deze angst ook nog eens uit te komen, dat de geschiedenis zich wederom ging herhalen. Want hoe spannend dit verhaal ook was, halverwege zakte het verhaal helemaal in. Neeeeee! Laat dit alsjeblieft niet waar zijn! Met veel pijn heb ik het toen even weg moeten leggen om weer interesse te verzamelen en verder te lezen. Wat een stuk moeilijker was dan ik dacht. Ik was bijna zo ver dat ik de moed had opgegeven en geaccepteerd had dat het laatste deel van deze geweldige serie gewoon te lang was om mijn aandacht erbij te houden. Met het derde deel had ik al moeite vanwege de dikte, laat staan nog meer! Over de 800 bladzijdes… dat hadden er best wat minder mogen zijn!

 

Toen… Boem! Paf! Iris zat er opeens weer midden in. De spanning en de adrenaline waren weer voelbaar. Ik maakte me weer zorgen over het wel en wee van de personages. Ik was weer geïnteresseerd in hun verhaal. Met ingehouden adem heb ik dan ook de laatste paar bladzijdes gelezen. Zou iedereen het redden? Zo blij dat Winter onverwachts nog een heel goed verhaal bleek te zijn!

 

In dit boek kon je natuurlijk ook een sprookje op een andere manier beleven, voor de laatste keer. Deze keer was Sneeuwwitje aan de beurt! Zo leuk om te ervaren hoe Marissa Meyer haar eigen stempel op dit alom bekende verhaal heeft gedrukt. Om erachter te komen wie de boze stiefmoeder en de jager waren. Hoe de appel en de kam worden gebruikt. Ik heb alleen de strikken niet echt terug kunnen vinden… Iemand anders wel? Het was in ieder geval heeeeeel anders dan het toch al duistere sprookje dat ik kende, niet de Disney versie, en zo goed in elkaar gezet!

 

Met Winter en haar “prins” had ik een mindere klik als de andere personages. Gedeeltelijk veroorzaakt omdat ook Cinder en de rest weer uitvoerig aan het woord zijn, anderzijds omdat ze toch heel anders in het verhaal staan, andere doelen hebben. Niet geholpen door Jacins gedrag tot nu toe en nu ook door het feit dat Winter op momenten hallucineert en je niet meer weet of het echt is of niet. Bovendien is ze, vooral in het begin, zo'n fameuze dame in nood, die bang is voor haar eigen schaduw. Oké, gezien wat ze allemaal heeft moeten doorstaan begrijpelijk. Echter duurde het onder andere daardoor heel lang voordat ik een band met haar had opgebouwd. Ze heeft iets te weinig pit naar mijn smaak, zeker in vergelijking met de andere dames ;)

 

In dit laatste deel komt eindelijk ook alles samen. Raakt alles in een stroomversnelling. Gaan we eindelijk face-to-face de strijd met Levana de boze koningin aan. Komen we er achter of Cinder onze knappe jonkheer in nood kan redden van zijn verstandshuwelijk. Ja mensen, het heeft maar VIER boeken geduurd voordat ik besefte dat voor Kai en Cinder de rollen om zijn gedraaid! Dat het nu de prins is die telkens weer gered dient te worden uit de benarde situaties waarin hij verzeild raakt. Iets wat ik natuurlijk ten zeerste toejuich. Wij vrouwen zijn ook meer dan capabel om de wereld te redden, inclusief onze prins :)

 

Conclusie

Al met al is Winter, wat ik overigens een zeer toepasselijke naam vind, een waardige afsluiting voor deze serie. Het was leuk om in elk boek elementen van mijn favoriete sprookjes terug te zien komen. De dikte had alleen wat minder gemogen, hierdoor had ik halverwege de grootste moeite om mijn aandacht bij het verhaal te houden, om geïnteresseerd te blijven in de personages en de gebeurtenissen. Gelukkig pakte het daarna weer op en werd ik getrakteerd op een prachtige en spannende afsluiting van een unieke en goed geschreven serie. The Lunar Chronicles is met zijn aparte setting en leuke personages een heerlijke serie om te lezen!

Source: http://carpelibra.nl/winter-marissa-meyer
Review
3 Stars
THE WARLOCK AND THE WOLF | DELFY HALL
The Warlock and the Wolf - Delfy Hall

Deze recensie is als eerste geplaatst op Carpe Libra

 

Een tijdje geleden werd ik door de auteur van The Warlock and the Wolf benaderd of ik dit boek wilde recenseren. Aangezien het zich zou afspelen in het 17e-eeuwse Nederland was mijn belangstelling toch wel gewekt. Ik vind het altijd interessant om erachter te komen hoe buitenlanders over ons koude kikkerlandje denken. Bovendien klonk de beschrijving ook heel mysterieus en precies in mijn straatje. Een pratende wolf? Magie? Count me in!

 

Ik heb me dan ook prima vermaakt met het lezen van dit boek. Het was super leuk om allemaal Nederlandse begrippen en plaatsen tegen te komen, zoals de Ridderzaal en Sinterklaas. Ook geschiedkundig zit het goed in elkaar. Delfy Hall heeft haar huiswerk goed gedaan! Het enige wat ik me wel afvraag is of de Nederlanders van de 17e eeuw echt zo ruimdenkend waren over mensen die afkomstig waren van slaven. Natuurlijk hoop ik van wel, maar of het ook zo was…

 

Anyway, daar heb ik me maar niet te lang mee bezig gehouden. Ik was namelijk zo gegrepen door de heerlijk beklemmende schrijfstijl van de schrijfster dat ik nergens anders meer aan kon denken. Op sommige momenten droop de spanning gewoon van de pagina’s! Ook de vermenging met de bovennatuurlijke wereld zorgde ervoor dat Iris een paar uur heerlijk heeft genoten. Een wereld vol gevaarlijke heksen en nog verschrikkelijkere wezens… Tel daar nog eens het goed uitgewerkte verhaal en het mysterie dat in The Warlock and the Wolf op een goede manier naar voren wordt gebracht bij op en Iris was in de boekenhemel.

 

Althans dat zou ik zijn als Mina er niet was geweest. Hoe verfrissend het ook was om over een jonge vrouw te lezen met dromen. Voor iemand die in die tijd niet genoegen nam met alleen maar een huisvrouw te zijn, was ze te hittepetitterig en ronduit te naïef naar mijn smaak. Ik snap niet dat ze niet inzag dat in een mannenmaatschappij die niet zoveel op heeft van vrouwen die zeggen waar het op staat of die meer willen bereiken, het niet handig is om zomaar je ongezouten mening te verkondigen aan diegene die je loon betaald. Ook al ben je het er niet mee eens. In plaats van een directe confrontatie zijn er ook andere manieren om te bereiken wat je wilt zonder je moreel te schenden. Ook op andere fronten heeft Mina nog veel te leren en zorgde ze voor het nodige rollen van mijn ogen. Aan het einde was ik gelukkig wel een beetje aan haar doen en laten gewend geraakt en had ze ook haar les wel geleerd, hopelijk. We shall see...

 

Het leukste van het hele verhaal vond ik eigenlijk dat Mina het vermogen vergaart om met dieren te praten en hoe dit door de auteur wordt verteld. Delfy Hall heeft namelijk alle verschillende soorten dieren, en de individuele dieren op zich, een manier van doen en laten en dus ook denken meegegeven die precies bij het dier past! Oh zou toch zo tof zijn als ik ook eens een babbeltje met een hond, of zelfs beter, een wolf kon maken :)

 

Conclusie

The Warlock and the Wolf heeft voor een paar uur prima vermaak gezorgd. Het bevat een spannend verhaal en een intrigerende wereld. Dat het een setting in ons 17e eeuwse Den Haag had, maakte het des te leuker. Ook het mysterie was goed uitgewerkt. Als ons hoofdpersonage nu eens niet zo naïef was en tot tien kon tellen had ik dit boek meer kunnen waarderen. Desalniettemin staat het vervolg al op mijn TBR. Het verhaal en de wereld smaken gewoon naar meer!

 

***Ik heb dit boek gratis en voor niks van de auteur ontvangen in ruil voor een eerlijke recensie. Dat heeft mijn mening over dit boek of de inhoud van deze recensie op geen enkele wijze beïnvloed.***

Source: http://carpelibra.nl/the-warlock-and-the-wolf-delfy-hall
Review
3 Stars
SNOW LIKE ASHES | SARA RAASCH
Snow Like Ashes (Snow Like Ashes Series) - Sara Raasch

Deze recensie is als eerste geplaatst op Carpe Libra

 

Pas tegen het einde van Snow Like Ashes zat ik jammer genoeg een beetje in het verhaal. Had ik pas een beeld kunnen vormen van wat er zich afspeelde en voelde ik me niet meer als een willekeurige toeschouwer, maar iemand die betrokken is bij het lot van de personages. Daarnaast had ik helaas op sommige momenten de grootste moeite om door te blijven lezen, om mijn aandacht erbij te houden.

 

Dat was niet altijd het geval, overigens. Hier en daar liet Sara Raasch haar ware schrijfkracht doorschemeren. Op die momenten was ik dan ook helemaal ondergedompeld in de wereld. Ervoer ik alles alsof ik ook daadwerkelijk aanwezig was en maakten mijn emoties overuren. Voelde ik een plotselinge en intense band en leefde ik helemaal mee met het wel en wee van de personages. Zo jammer dat dit altijd van korte duur was en ik even daarna weer een onverschillige kijker was!

 

Ik denk trouwens niet dat dit door Meira of het verhaal komt. Nee, Meira is geweldig neergezet. Ze is het soort personage waar ik altijd heel graag over lees. Een no-nonsense-take-action meid, die liever traint dan zich bezighoudt met welke jurken ze bij welke gelegenheden hoort te dragen of wie naast wie hoort te zitten. Het was dan ook een waar genoegen om over haar te lezen en haar op haar reis om de jonge koning Winter op de troon te krijgen en te vergezellen. Wat natuurlijk niet zonder slag of stoot gaat. Meira gaat echter alles met opgeheven hoofd tegemoet. Zij het jongens, verraad of de vijand, haar krijgen ze niet zo snel klein!

 

Het verhaal paste ook precies in mijn straatje. Het draaide in Snow Like Ashes om spanning en avontuur, natuurlijk met wat romantiek er doorheen verweven. Dat laatste zorgde voor heerlijke zwijmel momenten. Ik ben er echter nog niet uit wie van de twee (ja liefdesdriehoek, maar voor de verandering goed uitgevoerd) ik Meira gun. Daarvoor mogen ze zich nog wat meer bewijzen! De wereld is ook ontzettend goed uitgewerkt en machtig interessant. Vooral de magie is zo cool bedacht! Zoals hij hier wordt neergezet ben ik nog nergens andere tegen gekomen en ik hoop dan ook dat ik tot in de puntjes mag uitzoeken hoe het werkt.

 

Kers op de taart was dat het ook nog eens over de vier seizoenen ging. Iets waar ik altijd al wat mee heb gehad en daarbij speelt het zich ook nog eens af in mijn favoriete seizoen: de winter. Ik ben dol, maar dan ook echt dol op sneeuw! Oké het speelde zich niet helemaal af in dat koninkrijk, maar het ging over inwoners daarvan en ik kreeg genoeg te horen over de magnifieke winterse pracht en praal dat ik voorlopig tevreden was. Ik ben dan ook heel benieuwd naar het volgende deel, dat zich waarschijnlijk in het geheel daar zal afspelen!

 

Waarom ik dan niet die klik ervoer? Geen flauw idee, ook al vond ik het heel jammer met zo’n geweldig verhaal en personages. Hoop dan ook dat het volgende deel me beter zal bevallen!

 

Conclusie

Snow Like Ashes bevat een heerlijk verhaal met een sterke en innemende hoofdpersoon genaamd Meira. Een hoofdpersoon die in een prachtige, met magie doorwoven wereld haar vrouwtje moet staan! Alleen jammer dat het het me niet echt lukte om een band met de personages en het verhaal op te bouwen. Toch smaakt dit boek echter naar meer en ik zal het vervolg dan ook zeker oppakken!

Source: http://carpelibra.nl/snow-like-ashes-sara-raasch
Review
5 Stars
PENRYN & HET GEVECHT OM HEMEL EN AARDE | SUSAN EE
Penryn & Het gevecht om hemel en aarde - Susan Ee

Deze recensie is als eerste geplaatst op Carpe Libra

 

Toen ik het laatste deel van deze grandioze serie in handen had, twijfelde ik even. Zouden 300 bladzijdes genoeg zijn om dit verhaal tot een goed einde te brengen? Ben ik niet te vol van verwachting voor ik aan Penryn & het gevecht om hemel en aarde begin? Maar ik wil zo graag weten hoe het afloopt! Nou ja, op goed geluk dan maar. Ik begin in ieder geval niet meteen na het lezen van Penryn & de nieuwe Wereld aan dit boek. Iets wat me niet altijd even goed bevalt.

 

Achteraf hoefde ik me natuurlijk nergens zorgen om te maken. Want WOW mensen, wat heeft dit boek me door de mallemolen gehaald. Het heeft me geknakt, maar niet gebroken. Het heeft me intense emoties laten ervaren, waarvan ik na afloop een tijdje nodig had om te bekomen. Zo krachtig, zo levensecht heb ik dit boek ervaren. Zo rauw en oprecht. Zo niet de lezers schuwend en gruwelijk. Zo heerlijk waren het verhaal en de schrijfstijl van Susan Ee die daar allemaal verantwoordelijk voor waren. Ik ben kapot, maar wat een geweldige manier om te gaan! Dit is een fenomenale afsluiting van een verschrikkelijk mooie en goed in elkaar gezette serie!

 

In dit laatste deel wordt eindelijk alles duidelijk. Worden vragen beantwoord en oplossingen gecreëerd. Worden de laatste puzzelstukjes onthuld, waardoor je eindelijk het hele plaatje te zien krijgt, ook al had ik liever gezien dat sommige stukjes een andere vorm hadden. Een andere wending betekenden. Soms is de wereld, of een verhaal, niet eerlijk…

 

Of een schrijfster. Susan Ee vond het blijkbaar heel leuk om nog een laatste keer met je emoties te spelen. Haat je een personage met de grond van je hart het ene moment? Volgende bladzijde leef je met hem mee. Wil je ervoor zorgen dat alles goed komt, in plaats van hem of haar te laten branden in de hel. Slopend is dat, maar o zo goed!

 

Die switch was een welkome, zij het op sommige momenten zeer moeilijke ervaring. Want het was toch wel raar om iemand die je twee boeken lang vanuit de grond van je hart gehaat hebt, nu het liefst in je armen wilde sluiten. Heel apart, maar zo’n geweldige toevoeging aan Penryn & het gevecht om hemel en aarde! Hierdoor werd het verhaal zeker nog intenser.

 

Daarnaast had ik oprecht Raffe, Penryn EN hun heerlijke gekibbel gemist. Oh wat is dat altijd leuk om over te lezen. Van varkensboeren tot Viagra, niets laten ze erbuiten! Ik heb meer dan genoeg quotes en oneliners om op de meest verkeerde momenten te gebruiken!

 

De moeder van Penryn… wist ik ook steeds meer te waarderen, ook al is ze even van de wereld als aan het begin van Anglefall. Net zoals de tweeling, waar ik ook wat warmer voor ben geworden. Die twee doen me trouwens aan een nog getiktere versie van de Wemel broers denken. Wat ze, net als Fred en George, wel niet allemaal voor elkaar krijgen! Zo waren er nog tal van personages die ik in dit laatste deel door andere ogen ben gaan zien. Sommige hebben mijn hart harder laten slaan, bij andere zette ik met genoegen hun hart persoonlijk stil!

 

De romantiek, hoewel aanwezig, lag nog steeds in de achtergrond. Hoewel ik deze keer getrakteerd werd op wat meer fangirl momenten, lag de focus nog steeds op het avontuur. Op de gebeurtenissen. Op het vinden van oplossingen en natuurlijk op het redden van de wereld. Op die manier kon ik optimaal genieten van alles :)

 

Conclusie

Woorden schieten te kort om te beschrijven wat Penryn & het gevecht om hemel en aarde in slechts 300 bladzijdes met me heeft gedaan. Al heb ik hierboven wel een poging gedaan tot ;) In dit laatste deel worden alle eindjes aan elkaar vast geknoopt op een manier die ervoor zorgt dat je ademloos bladzijde na bladzijde verslind. Een geweldige afsluiting van een serie die je als boekliefhebber gewoon gelezen moet hebben!

Source: http://carpelibra.nl/penryn-het-gevecht-om-hemel-en-aarde-susan-ee
Review
4 Stars
CRESS | MARISSA MEYER
Cress (Lunar Chronicles, #3) - Marissa Meyer

Deze recensie is als eerste geplaatst op Carpe Libra

 

Met elk boek slaagt Merissa Meyer erin om hem dikker te laten worden, want er komen ook in dit boek natuurlijk twee personages bij die graag hun verhaal vertellen, die graag met je willen kennis maken. Daar heb je natuurlijk de nodige bladzijdes voor nodig en dit zorgde in het begin ervoor dat Cress aan de trage kant was, dat het even duurde voor het boek op gang kwam. Gelukkig pakte het verhaal me halverwege op en werd ik heerlijk meegesleurd met alle gebeurtenissen. Had ik opnieuw een geweldig verhaal in mijn handen, ook al had ik op sommige momenten het gevoel dat minder pagina’s ook voldoende waren om het verhaal te vertellen.

 

Het was wederom leuk om te ontdekken hoe het sprookje in het verhaal was geweven. Deze keer ging het natuurlijk om Rapunzel! Net als Rapunzel heeft Cress natuurlijk ontzettend lange haren, al worden die van haar niet gebruikt om een toren te beklimmen. Nee, ze zijn gewoon zo lang gegroeid omdat ze niks had om ze af te knippen. Wel is er nog steeds sprake van een kwaadaardige “heks” die haar gevangen houdt. De “prins” is echter totaal anders dan ik verwacht had, maar dat maakte het des te leuker om te lezen.

 

Met Cress had ik niet dezelfde klik als ik met Cinder en Scarlet had. Met haar had ik echt een tijdje nodig om aan haar te wennen en haar te leren kennen. Ik kon me gewoon wat moeilijk in haar verplaatsen, want ik heb gelukkig nooit jaren eenzaam in een satelliet door de ruimte gezworven, met als enige gezelschap mijn computer. Dat maakte het toch wat moeilijker om een connectie te maken, maar tegen het einde van het verhaal was ik net zo op haar gesteld als de twee andere meiden. Ze is uit het zelfde hout gesneden: die van girlpower :D

 

Thorne heeft zich trouwens eindelijk van zijn betere kant laten zien in dit verhaal. Ik was aanvankelijk een niet al te grote fan van hem en hoopte stiekem dat Cinder hem ergens kon dumpen. Hij kwam op mij over als een rare snuiter, een gluiperige, domme opportunist die Cinder vast en zeker zou verraden bij de eerstvolgende gelegenheid. Ik ben blij dat die analyse niet klopte! Met de Thorne die ik in dit boek leerde kennen kan ik zeker mee leven, ook al is het nog iets te vroeg om echte vrienden te worden. Daar zal hij zich nog iets meer voor moeten bewijzen ;)

 

Natuurlijk gaat het ook weer over Cinder en haar missie om de aarde van de boosaardige koningin te redden. Terwijl ze vurig hoopt dat al die macht die ze heeft verworven haar niet hetzelfde pad op laat gaan als haar vijand. Want soms is het toch o zo verleidelijk.

 

Ik werd dus opnieuw getrakteerd op een spannend verhaal vol wendingen, dat zorgde voor de nodige uren leesplezier. Die ik eigenlijk allemaal achter elkaar heb gebruikt. Ja ik heb dit boek in één enkele zitting uitgelezen! Na het middenstuk was het gewoon te spannend om te stoppen!

 

Weer wil ik trouwens mijn complimenten geven aan Marissa Meyer voor de manier waarop ze moeiteloos tussen personages wisselt, zonder de lezer al te veel te laten hangen. Voor de wijze waarop ze ieder personage heeft uitgewerkt. Een eigen identiteit heeft gegeven. Ook zonder namen wist ik gewoon wie ik voor me had, zo uitgesproken zijn de personages.

 

Bovendien is zij een van de weinige schrijfsters die deze vorm van vertellen, met meerdere personages, echt laat werken. Die ervoor zorgt dat ik met mijn aandacht bij het verhaal blijf en alles in “chronologische” volgorde lees en niet skip omdat ik persé de verhaal lijn van één personage wil lezen. Vanwege mijn ongeduldige aard wil dit nog wel eens voorkomen :) Marissa Meyer geeft echter net genoeg informatie om mijn nieuwsgierigheid te behouden, maar zet het hele verhaal ook zo in elkaar dat je popelt om met de “nieuwe” personages verder te gaan. Een ware verademing als ik aan al die boeken denk waar het dus niet lukte, waaronder de Game of Thrones serie.

 

Na het lezen van Cinder en Scarlet stond ik niet echt te springen om meteen het volgende deel te lezen. Voor mijn gevoel had ik even genoeg van het hele verhaal. Niet dat ik er niet van heb genoten, ik heb beide boeken 4 sterren gegeven, maar ik had even behoefte aan wat anders. Het einde van die twee boeken gaf me ook niet echt het gevoel dat ik stond te springen om verder te lezen, ondanks alle onbeantwoorde vragen die ik nog had. Ze waren niet prangend genoeg om meteen in Cress te duiken. Dat is nu totaal anders, op dit moment sta ik te springen om het laatste deel op te pakken. Ik moet weten hoe het afloopt! Zal iedereen zijn happy ever after krijgen??

 

Conclusie

Het derde deel van deze unieke en leuke serie was ondanks de trage start nog verslavender dan de andere delen. Opnieuw waren er spannende momenten, nieuwe personages en een goed geschreven verhaal, waarin een sprookje op meesterlijke wijze wordt verweven, dat je het hele boek bezig houdt. Heerlijk!

Source: http://carpelibra.nl/cress-marissa-meyer
Review
3 Stars
THE BITTER KINGDOM | RAE CARSON
The Bitter Kingdom - Rae Carson

Deze recensie is als eerste geplaatst op Carpe Libra

 

Ik zou zo graag willen schrijven dat The Bitter Kingdom me net zo van mijn toren heeft geblazen als de andere delen in deze serie. Dat het net zo vernieuwend, krachtig geschreven en episch was. Helaas was het dat niet. Begrijp me niet verkeerd. Het was nog steeds een leuk boek om te lezen en het knoopte op een passende wijze alle losse eindjes aan elkaar. Het had alleen niet de WOW-factor die de andere boeken wel hadden.

 

Het kan komen omdat ik minuten nadat ik The Crown of Embers uit had, dit boek heb opgepakt. Normaal geef ik mezelf even de tijd om een verhaal een plek te geven. Om mijn gevoelens op een rijtje te krijgen en de gebeurtenissen te verwerken voor ik een vervolg op pak. Wat ik nu dus niet heb gedaan. Het einde van The Crown of Embers gebood me gewoon om door te lezen na zo’n cliffhanger. Ik moest en zou weten hoe het verder ging!

 

Met als gevolg dat ik me heel bewust was van de overeenkomsten en verschillen tussen beide delen. Vooral op het gebied van pakkendheid liet dit boek te wensen over. Weg was de drang om door te lezen, om zo snel mogelijk te weten te komen hoe het verhaal verder gaat. Het ergste vond ik nog wel dat de onvoorspelbaarheid die in de eerdere boeken volop aanwezig was, ik in The Bitter Kingdom bijna niet meer kon terug vinden. Rae Carson was dus uiteindelijk het pad gaan volgen in plaats van haar eigen weg te banen. Zo jammer.

 

Ook de levensechte ervaring was weg. Het kostte me moeite om de gebeurtenissen voor me te zien. Om een duidelijke voorstelling te maken en om mezelf verbonden te voelen met het verhaal. Zelfs op de meest spannende momenten had ik niet echt het gevoel dat mijn hart ging kloppen in mijn keel of ervoer ik enige andere emotie.

 

Laat je door mijn kritische en teleurgestelde kijk echter niet ervan weerhouden om dit boek op te pakken. Om niet aan The Crown of Embers te beginnen. Het laat namelijk zien hoe goed Rae Carson over deze wereld met zijn Godstones heeft nagedacht. Hoe divers de bevolking, landschappen en culturen zijn. Het geeft je een dieper inzicht op wat er in de voorgaande delen heeft plaats gevonden. Helpt je om schijnbaar willekeurige gebeurtenissen aan elkaar te knopen en in een ander licht te zien. Hoe leuk om nu eindelijk achter het grote geheel te komen!

 

Elisa blijft even geweldig om over te lezen, al kon ik me wel moeilijker in haar verplaatsen. Ze is echter nog steeds geweldig in het gebruiken van haar hersens en straalt onder de meest moeilijke omstandigheden. Ook nu krijgt ze het nodige op haar pad, maar dapper zet ze de ene voet voor de andere om de volgende berg te beklimmen. Er mogen van mij zeker meer boeken met personages als haar geschreven mogen worden!

 

Conclusie

Ook als miste The Bitter Kingdom de WOW factor, daarvoor was het te voorspelbaar en niet pakkend genoeg, toch heb ik me prima vermaakt. Al mijn vragen werden beantwoord en dit boek geeft je een dieper inzicht in de geschiedenis van deze wereld en hoe de hele “vete” eigenlijk is ontstaan. Ook was het opnieuw heerlijk om over Elisa te lezen, wat een geweldig personage is ze toch!

 

Source: http://carpelibra.nl/bitter-kingdom-rae-carson
Review
4 Stars
LOBSTERS | TOM ELLEN & LUCY IVISON
Lobsters - Tom Ellen, Lucy Ivison

Deze recensie is als eerste geplaatst op Carpe Libra

 

Lobsters is een awkward, maar daardoor nog hilarischer, en op sommige momenten ook heel herkenbaar, boek. Het gaat over een meisje, Hannah, en een jongen, Sam. Beiden proberen heel erg hard om hun maagdelijkheid te verliezen, wat toch iets moeilijker blijkt te zijn dan ze dachten. Cue: nog meer heerlijke awkward momenten en een schaterlachende Iris. Ja, dit is een van de boeken die je niet in het openbaar leest omdat de mensen om je heen om de paar minuten raar naar je kijken, als je bij het volgende te-grappig-voor-woorden moment weer vol in de lach schiet!

 

Om eerlijk te zijn heb ik lang getwijfeld of dit boek wel wat voor mij zou zijn. Oké de kaft alleen zou reden genoeg moeten zijn om hem aan te schaffen. Stel je voor hoe lekker opvallend en vloekend hij in je boekenkast zou staan pronken! Ik ben echter een beetje afwachtend als het om “gehypte” boeken gaat. Wat nou als ik net die persoon blijk te zijn die er niets aan vind?

 

Zo twijfelend stond ik voor de zoveelste keer met dit boek in handen. Tot me de volgende tekst opviel op de achterkant van het boek: “Twijfel je nog? Lees dan blz 42-43!”  Natuurlijk gedaan, om vervolgens linea recta naar de kassa te lopen, mèt het boek! Dus voor andere twijfelaars, lees net als ik deze twee bladzijdes en voor je het weet heb je Lobsters in huis. Het geeft precies de juiste weerspiegeling van hoe het hele verhaal in elkaar zit en geeft meteen een mooi voorproefje van alle hilariteit!

 

Lobsters was verrassend genoeg ook een verhaal met diepgang en niet het oppervlakkige boek waarvan ik dacht dat het zou zijn. Nee, het bevat goed uitgewerkte personages en liet op een leuke wijze een gedeelte van de reis zien die Hannah en Sam maken om volwassen te worden, althans pogingen doen tot. Het beschrijft de niet zo makkelijke situatie die Hannah met haar beste vriendin heeft en hoe ze daar mee om gaat, wat een welkome toevoeging was aan dit leuke verhaal. Alhoewel ik niet denk dat ik net zo grootmoedig kan zijn als haar. Er zijn dingen die je gewoon niet doet, zeker als beste vriendinnen!

 

Ook al was de onverwachte diepgang een aangename verrassing, Lobsters was natuurlijk wel voorspelbaar. Zeker als op de voorkant al staat aangegeven dat dit boek een happy ending heeft, hoe anders kan het dan aflopen? Zoals echter die beroemde quote al aangeeft: maybe it's not about the happy ending, maybe it's about the story, de reis ernaar toe. Deze reis hebben Tom & Lucy uniek gemaakt. Zo vinden onze hoofdpersonages elkaar na een eerste ontmoeting allebei heel leuk, echter blijven ze niet bij Toilet Boy en Cassis Girl hangen. Ze spreken gewoon af met andere meiden en jongens.

 

In andere verhalen zou nu een grote zoektocht zijn opgezet om de identiteit van die mysterieuze, maar o zo leuke persoon te achterhalen. Want hij of zij is zeker de ware! Het was dan ook lekker verfrissend om te lezen dat Hannah en Sam accepteren dat het een toevallige ontmoeting was en dat de kans klein is dat ze elkaar nog een keer zien, hoe jammer ook.

 

Het allerleukste aan dit boek was, naast alle hilarische en awkward momenten, toch wel de herkenbaarheid. Het gaat over volwassen en verliefd worden. De eerste keer. Allerlei dingen en gebeurtenissen waar je als tiener mee te maken kreeg. Zo leuk om te lezen dat niet alleen ik met deze zaken zat :)

 

Conclusie

Met Lobsters hebben Tom & Lucy een heerlijk coming of age verhaal geschreven, waarin hilariteit en awkwardness de boventoon voeren. Heel herkenbaar voor tieners, maar ook voor ex-tieners. Het einde alleen al is goud waard, verzeker ik je. Nog steeds niet overtuigd? Lees dan net als ik blz. 42 en 43 en voor je het weet staat deze schoonheid al vloekend op je boekenplank :)

Source: http://carpelibra.nl/lobsters-tom-ellen-lucy-ivison
Review
4 Stars
HET VERHAAL VAN CRYSTAL | JOSS STIRLING
Het Verhaal van Crystal - Joss Stirling

Deze recensie is als eerste geplaatst op Carpe Libra

 

Het lezen van Het Verhaal van Phoenix beviel me gelukkig al een stuk beter dan Het Verhaal van Sky. Maar nu, zou de stijgende lijn zich voortzetten in het voorlopig laatst vertaalde deel van de Soulmates serie: Het Verhaal van Crystal? Ik zag het in ieder geval al een stuk zonniger tegemoet, mede door de glimpen die ik al van Xav had opgevangen in de vorige twee delen. Ze maakten me in ieder geval nieuwsgierig naar zijn verhaal…

 

Dat me helemaal blij maakte. Jaaaaaa! Dit is waar ik naar op zoek was toen ik startte met de Soulmates serie. Alleen jammer dat ik hier niet van begin af aan van kon genieten, maar eindelijk heb ik het dan toch gevonden: de verbondenheid. Het gevoel dat je helemaal opgaat in het verhaal en de wereld om je heen vervaagt. Een verhaal dat voor je ogen daadwerkelijk tot leven komt. Nu, in dit boek, ben ik die magie eindelijk tegengekomen. Niet dat de andere boeken minder waren, maar dit maakt het plaatje gewoon compleet.

 

Het is dan ook niet verwonderlijk dat Xav en Crystal meteen tot mijn favoriete koppel zijn gebombardeerd, of wel? Want Xav blijkt naast zijn knappe verschijning ook nog eens een hilarische en gevatte inhoud te hebben. Overduidelijk een broer van Zed: “Hallo Cupcake van Volledige Gelijkheid.” Oh toen had ik het toch even niet meer. Zelfs nu maakt die scene me aan het gniffelen en dat was niet het enige moment waarop hij zorgde voor een workout -sessie voor mijn lachspieren! Crystal kan hem gelukkig meer dan genoeg tegengas geven :)

 

Crystal, ook een heerlijk personage om over te lezen en minstens zo gevat als Xav. Ze heeft gelukkig wel voor de verandering een “normale” jeugd gehad. Oké, haar gebrek aan enige echte Savantvaardigheden te midden van haar getalenteerde familie is ook niet je van het. Toch was het stukken fijner dan wat Sky en Phoenix in hun jonge leven al hadden mogen meemaken. Hierdoor kon ik me haar situatie beter voorstellen en begrijpen, mijzelf in Crystal verplaatsen en kreeg Het Verhaal van Crystal net dat beetje extra wat in de vorige delen ontbrak.

 

Iets waar wel wederom helemaal geen gebrek aan was, was de spanning. Want wat heb ik toch mijn hart in mijn keel voelen kloppen tijdens het lezen. Des te meer omdat ik nu helemaal in het verhaal was gezogen. Sommige momenten waren echt zenuwslopend, vanwege het grote mysterie. Het mysterie dat, zoals we van Joss Stirling kennen, tot in de puntjes is uitgewerkt. Want ik was net zo onwetend als Xav en Crystal, wist niet wat me overkwam en toch moesten ik mijn zij hun familie zien te redden. Oké sommige momenten waren wel “Amerikaans” over de top, oftewel “too good to be true”. Dat verhoogde eerlijk gezegd alleen maar de charme van Het Verhaal van Crystal voor me :)

 

Als laatste nog even wat over de romantiek die verrassend genoeg… minder van belang was. Althans zo kwam het op mij over. Natuurlijk trakteert Joss Stirling je op overheerlijke momenten om van te genieten en om van te fangirlen. De nadruk lag echter op de gebeurtenissen rondom, want ze zijn toch immers zielsverwanten? Dan komt alles goed! En nee, ondanks dat is er zeker geen sprake van insta-love. Daarvoor vlogen er teveel totaal andere vonken voor in het rond. En ja, er is nog steeds sprake van langzaam naar elkaar toe groeien en voor elkaar vallen. Hoe? Lees het boek maar zou ik zeggen ;)

 

Conclusie

Wat een geweldige afsluiting van de Soulmates Readalong is dit. Nu begrijp ik volkomen waarom iedereen voor deze serie is gevallen. Het Verhaal van Crystal was namelijk geweldig! Net als de andere delen bevatte het een boeiend mysterie, zat het vol actie en kon je genieten van zinderende spanning. Het boek heeft fantastische personages, die gezegend zijn met een geweldige chemie en een goede dosis humor. Je krijgt niet genoeg van de romantiek en… het bevatte deze keer zoveel meer! Bovendien heb ik nu eindelijk de klik gevonden en kan ik er geen genoeg van krijgen. Ik hoop dan ook van harte dat het de dames van Blossom Books lukt om genoeg fans bij elkaar te krijgen om de andere delen te gaan vertalen. Hier hebben ze er in ieder geval al eentje te pakken. Want niet weten hoe het met mijn ondertussen geliefde broers verder gaat? Onmogelijk!

Source: http://carpelibra.nl/het-verhaal-van-crystal-joss-stirling
Review
4 Stars
FRAGILE BRILLIANCE | TAMMY BLACKWELL
Fragile Brilliance - Tammy Blackwell

Deze recensie is als eerste geplaatst op Carpe Libra

 

De Timber Wolves Trilogie is een van mijn favoriete series. Het verhaal, de wereld, de romantiek, Scout en Liam... Die combinatie is gewoonweg episch! Ik heb alle drie de boeken dan stuk voor stuk verslonden en was best wel teleurgesteld toen ik het laatste deel uit had. Geen Scout en Liam meer :( Toen hoorde ik dat Tammy Blackwell een Spin-Off serie aan het schrijven was, waarin al mijn favoriete personage weer terug kwamen! AAAAA! Ik werd zelfs nog enthousiaster toen ik de twee teaser hoofdstukken had gelezen. Fragile Brilliance beloofde zo'n goed boek te worden!!!

 

De eerste keer dat ik Fragile Brilliance las werd ik helaas teleurgesteld. Het kan zijn dat door mijn torenhoge verwachtingen, haar eerdere boeken waren immers fantastisch, ik dit boek een beetje vond tegenvallen. Ik had meer verwacht. Meer verbondenheid. Minder langdradigheid. Meer actie. Meer romantiek. Minder verwarring. Het was nog steeds een vermakelijk verhaal om te lezen, maar het miste de awesomeness van haar eerdere boeken. Ik miste Scout en Liam en kon me daardoor ook niet echt vinden in Charlie en Maggie...

 

Achteraf gezien was ik er nog niet aan toe om over andere personages te lezen. Het verhaal van Scout en Liam had ik nog geen plekje kunnen geven en als “afgehandeld” bestempeld. Zij waren nog te vers en te levendig in mijn geheugen om open te staan voor andere personages. Om nieuwe personages een kans te geven. In plaats daarvan was ik een beetje aan het mokken dat Scout en Liam zo weinig aandacht kregen. Wat eigenlijk belachelijk is, want het verhaal draait deze keer ook niet om hen!

 

Nu ik het namelijk voor de tweede keer heb gelezen, het laatste deel van deze trilogie is onlangs verschenen en ik wilde mijn geheugen opfrissen, ervaar ik alles anders. Nu pas kan ik Fragile Brilliance waarderen zoals het hoort te worden gewaardeerd. Als een andere serie, waarin Scout en Liam weliswaar voorkomen, maar niet de spelers zijn waar het verhaal om draait. Nu sta ik open om nieuwe personages te ontmoeten, om Charlie en Maggie te leren kennen. Nu kan ik er oprecht van genieten en wil ik meer! Ik snap niet dat ik de vorige keer zo negatief over dit boek was. Ik bedoel, een boek dat met een opening als dit begint kan niet anders dan geweldig zijn of niet?

By the second day of college, Maggie McCray was already bored with naked people. She found this more than a little surprising since she hadn’t actually seen a naked body besides her own until she moved into the dorms last Friday.

Ik kreeg gelijk, ik vloog door de pagina’s heen, genoot van de opbloeiende romance tussen Charlie en Maggie en vond het heerlijk om me dieper in de wereld die Tammy Blackwell heeft gecreëerd te kunnen verdiepen. Ik leerde meer over Thaumaturgics, iets wat in de vorige boeken alleen werd gementioned en werd opnieuw getrakteerd op een super spannend en meeslepend verhaal.

 

Eigenlijk precies wat ik ondertussen van Tammy Blackwell ben gaan verwachten. Ze is echt een meester in het vertellen van verhalen, opzetten van intrigerende werelden en het creëren van geweldige personages. Ik hoop echt dat ze na het laatste deel van deze trilogie, Whispered Visions, niet stopt maar doorgaat. Ik ben zeer benieuwd waar ze nog allemaal mee op de proppen komt!

 

Ook al vond ik Charlie en Maggie twee hele leuke personages en konden ze het verhaal goed dragen, ik miste toch wat. Ze waren net niet “vlezig” genoeg naar mijn smaak, ik had gehoopt dat ze iets meer ontwikkeld waren. Niet dat ze nu tweedimensionaal aanvoelden, zeer zeker niet! Maar in vergelijking met Scout en Liam halen ze het toch net niet. Oké ik ben overduidlijk een beetje bevooroordeeld, maar ik heb gewoon een speciaal plaatsje in mijn hart voor Scout en Liam en aangezien zij ook in dit boek voorkomen, en ik dus best wel veel aan hen moest denken, kon ik niet anders dan gaan vergelijken. Nou ja vergelijken… Eigenlijk is het gewoon muggenzifterij van een groot fan die moeilijk afscheid kan nemen van haar twee favoriete personages. Voor de doorsnee lezer weet ik zeker dat Maggie en Charlie prima bevallen.

 

Als laatste nog even een opmerking over hoe ik dit boek heb ingedeeld: een new adult. In Nederland zijn we inmiddels gewend dat New Adult romantische verhalen zijn over jongvolwassenen waarin bedscènes ruimschoots aanwezig zijn. In Amerika is het toch wel anders. Daar gaat het meer om de leeftijd van de personages dan dat het altijd om boeken gaat met steamy scenes, ook al komen die dikwijls in New Adults voor. Om die reden heb ik Fragile Brilliance ook als New Adult bestempeld, maar voor de mensen die New Adult associëren met "rode oortjes": zo’n boek is dit totaal niet. Er zit geen enkele bedscène in, wat dat betreft is het niveau van de romantiek nog heerlijk young adult. Wat op zijn tijd ook zijn charmes heeft ;) , maar romantisch is het zeker!

 

Conclusie

Het is niet aan te raden om over nieuwe personages te lezen als de oude nog te vers in je geheugen liggen en jij je er nog niet bij hebt neergelegd dat hun verhaal is afgelopen. Hierdoor was ik aanvankelijk veel te negatief over Fragile Brilliance, terwijl het nu juist zo’n leuk verhaal is! Geheel in Tammy Blackwell's stijl, oftewel boordevol actie, spanning, heerlijke romantiek en Scout en Liam. Een aanrader voor fans of mensen die een hele leuke wereld willen ontdekken. Ik raad toch aan om eerste de Timber Wolves te lezen, want ten eerste is die trilogie gewoon te episch om niet te lezen en zo begrijp je de wereld en het verhaal ook beter.

Source: http://carpelibra.nl/fragile-brilliance-tammy-blackwell
Review
4 Stars
Het verhaal van Phoenix - Merel Leene, Joss Stirling

Deze recensie is als eerste geplaatst op Carpe Libra

 

Na het toch wel tegenvallen van Het Verhaal van Sky stond ik niet te popelen om aan Het Verhaal van Phoenix te beginnen. Wat als precies hetzelfde zou gebeuren? Bovendien had Yves niet echt een denderende indruk op me gemaakt. Lange haren en een John Lennon brilletje? Uhm, nee dank je. Dat wekt een veel te verkeerd beeld op in mijn hoofd, op de een of andere manier. Dit terwijl ik wat hem betreft hoge verwachtingen had. Hij was immers mijn Soulmate volgens de test. Echter als je meedoet aan een Soulmates Readalong ontkom je er niet aan om dit boek op te pakken…

 

En ik moet bekennen: het is me gelukkig een stuk beter bevallen dan het eerste deel! Waar ik in het vorige boek de grootste moeite had om me te kunnen verplaatsen in de personages, had ik deze nu niet. Ik was bovendien zeer geïnvesteerd in het verhaal. Ik moest weten of alles goed zou komen. Oké de connectie was wel nog niet zo diep als ik zou willen, maar hij is er in ieder geval wel! Vooruitgang :)

 

Het Verhaal van Phoenix bevat wederom een verrukkelijke puzzel die je het hele boek bezig houdt. Een puzzel waarvan je tegen het einde een indruk krijgt van het gehele plaatje en waardoor je dus dan pas kan beginnen met alle puzzelstukjes op de juiste plek te krijgen. Wat de spanning alleen maar verhoogde. Echt, Joss Stirling is heel goed in het creëren van overheerlijke mysteries om uit te vogelen.

 

Zoals ik al eerder aangaf kon ik het stukken beter met Phoenix en Yves vinden dan met Sky en Zed. Hun persoonlijkheden stonden me gewoon meer aan en pasten beter bij mij. Phoenix is namelijk heel anders dan de gebruikelijke dief. Ze zit er niet echt mee om het te verbergen en is eigenlijk wel een beetje trots dat ze zich tot nu toe op die manier in leven heeft kunnen houden. Ze verstopt zich niet achter haar wonden, maar probeert er het beste van te maken. Dan heb je Yves, van wie ik een heel verkeerde indruk heb gekregen in het vorige deel. Hij is namelijk o zo schattig en lekker geeky. Anders dan zijn jongere en oudere broers heeft hij nog veel te leren als het om vrouwen gaat. Wat hem natuurlijk nog meer adorable maakt.

 

Het enige wat ik eigenlijk miste, naast die diepere band, is om een gedeelte vanuit het perspectief van Yves te kunnen lezen. Bij veel YA, zeker diegene waar romantiek een belangrijke rol speelt, lees je meestal ook een gedeelte door de ogen van de love interest. Dat zou het Verhaal van Phoenix (en Sky) zoveel interessanter hebben gemaakt. Want wat zou er allemaal door het hoofd van Yves (en Zed) zijn gegaan op het moment dat ze hun soulmate ontdekten? Dying to know :)

 

De romantiek daarentegen was niets mis mee. Opnieuw werd ik getrakteerd op fangirl waardige en echte gushy momenten. Yves is toch zo’n scheetje! Ik was wel een beetje bang dat, omdat de hoofdpersonen deze keer wel allebei weten dat ze soulmates zijn, dat er nu wel sprake is van instalove. Wederom verkeerd ingeschat! Yves en Phoenix voelen zich weliswaar onmiddellijk tot elkaar aangetrokken, maar uiteindelijk helpt dat ze alleen maar om dichter tot elkaar te komen. Que zwijmelscenes. Alleen het einde was wel iets te…

 

Conclusie

Het Verhaal van Phoenix was een betere match met mij dan zijn voorganger. Ik voelde me meer verbonden met de personages, ook al zijn we er nog niet helemaal. Verder liet Joss Stirling opnieuw zien hoe goed ze is in het creëren van spannende mysteries en het schrijven van swoonworthy romantiek over twee leuke en sympathieke personages. Voor de romantiekjunkies onder ons (waar ik er natuurlijk een van ben) zeker een boek om op te pakken.

Source: http://carpelibra.nl/het-verhaal-van-phoenix-joss-stirling
Review
4 Stars
SCARLET | MARISSA MEYER
Scarlet (Lunar Chronicles, #2) - Marissa Meyer

Deze recensie is als eerste geplaatst op Carpe Libra

 

Na Cinder had ik echt zin om in Scarlet te beginnen. Om te ontdekken hoe Marissa Meyer het sprookje van Roodkapje in het verhaal van Cinder en Scarlet had verweven en er een eigen draai aan had gegeven. Om erachter te komen wie de Wolf, de jager en de grootmoeder zouden zijn en wat de schrijfster voor hen in petto had…

 

Gelukkig stelde Marissa Meyer niet teleur. Opnieuw heeft ze op meesterlijke wijze een van mijn favoriete sprookjes uit mijn kindertijd nieuw leven ingeblazen, om het zo maar te zeggen. Al vroeg ik me wel af of een rode jas een beetje vloekt bij iemand die rood haar heeft ;) Ook de andere belangrijke personages uit het sprookje zijn terug te vinden, zij het natuurlijk wederom op een andere manier dan ik aanvankelijk dacht!

 

Scarlet is een geweldig personages om tijd mee door te brengen. Ze heeft een heerlijk no-nonsense , kick-ass persoonlijkheid. Precies mijn kind of girl. Helaas lijkt ze ook een beetje te leiden aan het minder befaamde korte lontje dat alle roodharigen in boeken blijken te hebben. Wat natuurlijk voor situaties zorgt die makkelijk voorkomen hadden kunnen worden en het nodige zuchten en rollen met de ogen van mijn kant. Ik zeg dit nu zo wel, maar eigenlijk vond ik deze karaktertrek van haar wel leuk, het maakte haar menselijker en gaf haar meer inhoud. Niemand is namelijk perfect toch?

 

Afgezien van Wolf misschien (ha, welke rol zou hij nu vertolken?), maar hij is genetisch gemanipuleerd. Wat betekent dat er voor hem andere regels gelden en hij dus (bijna) perfect kan zijn. Want wat was hij schattig! Waar kan ik me inschrijven om iemand als hem te kunnen daten? Oh wat zou dat toch geweldig zijn! *diepe zucht* Oké, hij heeft ook zijn minder perfect momenten en zijn duistere kanten, maar hij is zo zwijmelwaardig dat ik dat graag door de vingers wil zien :D

 

Het verhaal is wederom uniek. Daarmee bedoel ik niet de wereld, die je zeker nergens anders zult tegen komen, maar de manier waarop het verhaal is opgebouwd. Normaal gesproken beleef je het verhaal namelijk door de ogen van één of twee personages, of het draait vanaf het begin al om meerdere personages, zoals Falling Kingdoms van Morgan Rhodes. In Scarlet heeft de schrijfster echter besloten om van één perspectief naar meerdere te gaan door nog een hoofdpersonage toe te voegen aan het verhaal. Om Scarlet zelf haar verhaal te laten vertellen en haar belevenissen eigenlijk even belangrijk te maken als die van Cinder zelf. Het heeft natuurlijk allemaal met elkaar te maken, maar ik vond het fijn om te leren hoe Scarlet over alle gebeurtenissen dacht. Zo bouwde ik ook een betere band met haar op.

 

Het stoorde me bovendien helemaal niet, dat gewissel tussen personages, iets waar ik niet altijd een grote fan van ben. In tegendeel, in dit boek zorgde het voor net dat beetje extra om dit boek retespannend te maken. Oh wat Scarlet en Cinder niet moesten doorstaan! Wederom zorgde de schrijfster er voor dat ik tijdens het lezen op het puntje van mijn stoel zat, ook al lag ik op bed ;) , en dat ik tot diep in de nacht bleef doorlezen. Scarlet wegleggen was gewoon geen optie!

 

Conclusie

Zo intens, pakkend, gruwelijk, aangrijpend… Er zijn zo veel bijvoeglijke naamwoorden die ik nu als compliment kan aandragen voor dit geweldige verhaal. Met Scarlet heeft Merissa Meyer namelijk opnieuw op geraffineerde wijze een bekend sprookje tot iets heel nieuws, iets heel anders omgetoverd. Omgetoverd tot een ware page turner. Een boek dat je bezig zal houden tot de laatste letter gelezen is en zelfs daarna. Want hoe gaat het avontuur van Cinder en Scarlet nu verder? Ik popel om erachter te komen!

Source: http://carpelibra.nl/scarlet-marissa-meyer
Review
3 Stars
HET VERHAAL VAN SKY | JOSS STIRLING
Het verhaal van Sky - Catherine Smit, Joss Stirling

Deze recensie is als eerste geplaatst op Carpe Libra

 

Het Verhaal van Sky stond al langer op mijn lijstje, duh het wordt uitgegeven door uitgeverij Blossom Books! Het stond alleen niet zo heel hoog, aangezien het me meer een romannetje voor op een regenachtige zondag ofzo leek. Dus stond het er daar maar te staan tot de uitgeverij een Soulmates Readalong organiseerde. Met zijn allen hetzelfde boek lezen? Wat is er nu leuker dan dat? Count me in! Met als gevolg dat Het verhaal van Sky opeens naar boven schoot op de lijst en ik het eindelijk op pakte. Maar nu, zouden mijn niet al te hoge verwachtingen bewaarheid worden?

 

Nou, ik had gelukkig de plank compleet misgeslagen, want hoewel romantiek natuurlijk een belangrijk onderwerp is, was het verhaal veel donkerder dan ik verwachtte. Bevatte het een spannend mysterie dat je pas tegen het einde een duidelijk beeld geeft wat er precies aan de hand was, om je vervolgens in een paar koelbloedige actiescènes te werpen! Oh dit boek heeft me zo bij de pinken gehouden en nog wist het me te verrassen! Me like!

 

Daarnaast was humor ook volop in Het verhaal van Sky aanwezig. Precies de soort humor waar ik van hou: de droge en sarcastische variant. Na een paar bladzijdes al ben ik maar gestopt met bijhouden van alle leuke passages, comebacks en oneliners door middel van sticky bookmarks, anders was ik zo door mijn voorraad heen! Dat heeft dit verhaal echter niet minder grappiger gemaakt :)

 

Op de personages was ook niets op aan te merken. Zed en Sky hadden goed uitgewerkte persoonlijkheden, maar ook de minder belangrijke personages voelde levendig aan. Iedereen had zijn goede en minder goede punten, maar dat maakte ze des te realistischer. Bovendien hoort fouten maken bij het opgroeien, daar leer je van, hopelijk ;) Ik was vooral dol op Sky met haar zeer levendige fantasie en hoe ze alles met bekende strips en films vergeleek. Daarnaast zorgde haar raadselachtige haar afkomst ook nog dat de bladzijdes een stuk sneller werden omgedraaid. Want wat voor geheimen had zij te verbergen?

 

De romantiek was ook anders dan ik dacht dat het zou zijn. Voordat je aan dit boek begint weet je natuurlijk al dat het over zielsverwanten gaat. Mensen die perfect voor elkaar geschapen zijn. Savants zoeken hun hele leven naar deze speld in een hooiberg. Het hele idee kwam op mij echter over als insta love en als ik ergens niet tegen kan! Gelukkig was het in werkelijkheid verre van. Joss Stirling besloot het namelijk op een heel andere boeg te gooien. Zed en Sky worden weliswaar door elkaar "overdonderd", maar op een totaal andere manier: de een door het zielsverwanten verhaal, de ander door het sceptische gedrag van de ander. Hierdoor waren ze genoodzaakt om het rustig aan te doen en elkaar beter leren kennen, waardoor ze langzaam naar elkaar toe groeiden. Het enige wat dat hele zielsverwanten gedoe dus voor heeft gezorgd is dat ze bewust werden van de ander, de rest hebben ze mooi zelf gedaan, met meer dan genoeg overheerlijke zwijmelmomenten als gevolg!

 

Ook begrijp ik na het lezen van het Verhaal van Sky volkomen waarom deze serie zo’n grote fanbase heeft, want het is ook gewoon een heerlijke mengeling van spanning, actie en romantiek. Ook op mij heeft het een positieve indruk achter gelaten. Alleen, tsja nu komt het he, alleen heeft het mijn hart nog niet weten te veroveren. De elementen waren daar, maar de klik is er jammer genoeg nog niet. Dit zou echter niet de eerste serie zijn waar ik een paar boeken nodig heb om er hoteldebotel van te raken, dus ik geef zeker niet op!

 

Het lag in ieder geval zeker niet aan de vertelstijl. Wat was die lekker, ook daardoor vloog ik door de pagina’s heen. Die trouwens opvallend wit waren. Veel witter dan alle andere boeken die ik tot nu toe ben tegen gekomen, zelfs de nieuw gedrukte! Daardoor valt de flitsende kaft des te meer op. Hoop dat dit nog lang zo zal blijven.

 

Conclusie

Het verhaal van Sky was niet het verhaal dat ik dacht te gaan lezen vanwege zoveel fantastische redenen. Jammer genoeg ook vanwege de afstand die ik tussen mezelf en het verhaal voelde. Dat neemt niet weg dat dit boek op alle andere fronten mijn verwachtingen overtrof en zelfs nieuwe schiep. Het was NIET het verwachte romannetje met instalove. Nee, Het verhaal van Sky heeft inhoud. Karakter. Personages met echte persoonlijkheden en diepgang. Een heel spannend verhaal dat op een toegankelijke en meeslepende wijze wordt verteld en natuurlijk zit het boordevol romantiek! Een goed begin van een serie die hopelijk snel naar veel meer zal smaken. Want die zeven broers….

Source: http://carpelibra.nl/verhaal-sky-joss-stirling
Review
4 Stars
THE CROWN OF EMBERS | RAE CARSON
The Crown of Embers - Rae Carson

Deze recensie is als eerste geplaatst op Carpe Libra

 

Net als in The Girl of Fire and Thorns had ik een paar hoofdstukken nodig voordat ik aan de schrijfstijl van Rae Carson gewend was in The Crown of Embers. Ik weet niet hoe dit komt, maar mijn hersenen hebben blijkbaar een moment nodig om zich aan haar stijl aan te passen. Gelukkig duurde dit net als de vorige keer maar even. Vanaf het moment dat het spannend begon te worden zat ik er weer middenin!

 

Midden in een ontzettend spannend verhaal. Dit kwam deels doordat het goed opgezet is, maar ook door de “grilligheid” van de schrijfster, om het zo maar even te noemen. Door al die boeken die ik heb gelezen kan ik inmiddels in grove lijnen voorspellen hoe het verhaal zal lopen. Meestal klopt dit ook wat betreft de grote gebeurtenissen, wijken auteurs niet van dit alom bekende pad.

 

Rae Carson is echter iemand die zich niets van de ongeschreven regels aantrekt. In The Girl of Fire and Thorns was ik hier al achter gekomen en ook in The Crown of Embers was het weer raak. Ze deed er zelfs een schepje boven op! Het zorgde ervoor dat ik werkelijk geen idee had welke kant het verhaal zou opgaan, dat ik totaal in het ongewisse was over wat er met mijn favoriete personages zou gebeuren. Het hield me op het puntje van mijn stoel en aan het boek gekluisterd en heeft ook voor verscheidene slapeloze nachten gezorgd. Ik kon gewoon niet anders dan doorlezen. Ik moest weten of iedereen op de volgende bladzijde nog in leven was!

 

Het werd ook steeds leuker en leuker om over Elisa te lezen. Je ziet haar groeien. Moeilijke beslissingen maken en wijzer worden door al haar ervaringen. Ze is ook zo’n sterk personage! Wat zij allemaal niet voor haar voeten geworpen heeft gekregen in haar jonge leventje. Dat is onderhand toch een lijst om u tegen te zeggen. Toch slaat ze zich daar elke keer dapper doorheen, geholpen door haar trouwe metgezellen.

 

Het was voor mij heel makkelijk om me in haar te verplaatsen. Om haar gevoelens de mijne te laten worden. Te begrijpen waarom ze op een bepaalde manier handelt. Het leek soms alsof ìk het was die alles beleefde! Zo goed zat ik op een lijn met onze hoofdpersoon. Het is ook allemaal zo beeldend verteld, zo levensecht, dat ik niet anders kon dan er in worden gezogen. De andere personages mogen er natuurlijk ook zijn. Het was heerlijk om wederom een poosje met iedereen door te brengen :)

 

Het einde is ook de moeite van het vermelden waard. Het was gewoon subliem. Net op het moment dat Rae Carson me lekker had gemaakt met heerlijke romantische ontwikkelingen sloeg ze opnieuw toe. Doet ze weer iets onverwachts waardoor ik gewoon totaal verbijsterd de laatste bladzijdes heb gelezen. OMG! Gebeurde dat nu echt? *leest bladzijde opnieuw* NEEEEEEEE!! Waar is het vervolg? Ik heb het NU nodig. Was zo’n beetje mijn reactie. Echt Rae Carson, wat doe je me opnieuw aan?

 

Conclusie

Opnieuw heeft Rae Carson met The Crown of Embers een prachtig, pakkend en vooral levensecht verhaal geschreven. Het is niet moeilijk om je in Elisa en haar gedachten te verplaatsen en een band met haar op te bouwen. Daarnaast is het door de onvoorspelbare schrijfstijl van de schrijfster een boek vol spanning en actie, waar ik alleen maar van heb genoten, tot aan het grote, schokkende einde met zijn cliffhanger toe. Ik ben diep onder de indruk!

Source: http://carpelibra.nl/crown-of-embers-rae-carson
Review
3 Stars
Smaragdgroen (Eindeloos verliefd, #3) - Kerstin Gier, Merel Leene

Deze recensie is als eerste geplaatst op Carpe Libra

 

Net zoals Robijnrood en Saffierblauw denderde ik door de pagina’s van Smaragdgroen, het laatste boek in de Edelsteentrilogie. Deze keer heb ik geen persoonlijk leesrecord laten sneuvelen, maar het had niet veel gescheeld. Het verbaast me elke keer weer hoe snel ik door deze boeken heen ben. De schrijfstijl en vormgeving is gewoon zo lekker dat je voordat je het weet al op bladzijde 100 zit. Heerlijk om zo je avond door te brengen!

 

Over de inhoud was ik, in vergelijking met de vorige twee boeken, helaas wat minder te spreken. Het boek sprak me op de een of andere manier minder aan. Het koste me meer moeite om helemaal in het verhaal op te gaan en ondergedompeld te blijven. Het belangrijkste echter dat me tegenviel, was dat sommige gebeurtenissen en ontknopingen uiteindelijk… voorspelbaar waren. Dit terwijl ik heel erg gehoopt had dat deze serie en schrijfster me zouden blijven verassen. Het uniek zouden houden. Het mysterie dat ons drie boeken lang heeft bezig gehouden zich met een klapper zou openbaren.

 

Oké, niet alles was zoals ik verwacht had en het blijft een apart verhaal met geweldige personages, maar ik werd op geen enkel moment van mijn sokkel afgeblazen. Werd ik nergens totaal overdonderd en dat vond ik toch wel een beetje jammer. Zeker gezien het plezier dat ik tot nu toe gehad heb met fantaseren over hoe de vork nu precies in de steel zat. De werkelijkheid is echter wat bleekjes bij mijn gedachtespinsels…

 

Vooral het einde, vooral de ontknoping liet me onbevredigd achter. Was dat alles? Naar mijn gevoel moest er nog zoveel gebeuren. Zijn er nog tal van verhaallijnen die nog niet zijn afgerond. Zijn er nog losse eindjes die vastgemaakt dienen te worden. Zoals de dokter en zijn zoontje. Wat was de reden van zijn ommekeer? Is Gwen in de toekomst nog naar het verleden gegaan? Ik was volgens mij even het overzicht kwijt, maar ook na terug te lezen kan ik de antwoorden op mijn vragen niet terugvinden…

 

Wat ik ook wel jammer vond was dat belangrijke confrontaties en gebeurtenissen bijna terloops genoemd worden. Hierdoor kreeg ik ook het gevoel dat er scenes werden overgeslagen of vergeten. Niet afgerond waren. Naar zulke confrontaties heb je als lezer bijna drie boeken lang toegeleefd en dan worden ze zo weergegeven. Totaal niet leuk!

 

Gelukkig was er nog genoeg dat het lezen van Smarargdroen wel de moeite waard maakte. Zo is Gwen nog steeds even hilarisch om over te lezen, vooral in combinatie met haar beste vriendin Leslie en de waterspuwer Xemerius. Op sommige momenten vond ik het zelfs jammer dat ik dit verhaal niet in E-book vorm las. Dan kon ik tenminste alle leuke quotes en oneliners gemakkelijk highlighten, in plaats van een beetje klungelig foto’s maken van de bladzijdes.

 

Na drie boeken heb ik Gideon eindelijk doorgrond! Snap ik hoe hij in elkaar zit, en wat is het toch een schatje :) . Ik kon aanvankelijk moeilijk hoogte van hem krijgen door zijn aantrek en afstoot gedrag. Ik was heel erg in hem teleurgesteld door wat in Saffierblauw boven water kwam, maar in Smaragdgroen heb ik hem vergeven voor wat hij Gwendolyn heeft aangedaan. Op zijn eigen, zij het wat onbeholpen manier, heeft hij Gwen proberen te beschermen. Ook al had hij het veel beter op een andere manier aan kunnen pakken. Gwen en Leslie hebben dus toch niet teveel romantische films gekeken :D

 

Conclusie

Al met al is de Edelsteentrilogie een heerlijke serie om te lezen. Een serie waar je doorheen zult vliegen. Vol met hele leuke en vooral unieke personages die ik best wel zal missen. Jammer dat Smaragdgroen een beetje tegenviel en vooral het einde minder geweldig, uniek en interessant was als ik gehoopt had. Laat je daar echter niet van weerhouden om deze trilogie op te pakken. Gwendolyn en haar oneliners zijn meer dan de moeite van het lezen waard!

Source: http://carpelibra.nl/smaragdgroen-kerstin-gier
Review
4 Stars
DE WRAAK VAN DE KROONPRINSES | MORGAN RHODES
De Wraak van de Kroonprinses (Vallend koninkrijken, #1) - Morgan Rhodes, Selma Soester

Deze recensie is als eerste geplaatst op Carpe Libra

 

Tsjonge, wat een ijzersterk boek is De Wraak van de Kroonprinses! Ik moet bekennen, aanvankelijk was ik niet zo enthousiast. Boeken waarin meerdere personages een hoofdrol spelen en ik, gaan meestal niet zo samen. Dit komt voornamelijk omdat ik te ongeduldig ben. Ik wil gewoon het verhaal van één personage verder lezen en niet de hele tijd op de meest spannende momenten overgaan naar een ander. Dat eindigt meestal met mij die passages skipt omdat ik gewoon niet kan wachten.

 

De Wraak van de Kroonprinses is echter een ander verhaal. Ook al werd ik een beetje aan het lijntje gehouden en was de spanning op sommige momenten om te snijden als er van personage werd gewisseld: ik bleef ondanks alles doorlezen. Ik was te geïnvesteerd in het verhaal om moeite te doen om vooruit te lezen. Er gebeurden te veel belangrijke en interessante gebeurtenissen om ook maar aan skippen te denken. Oftewel ik had een goed boek in handen, dat het verdiende om gelezen te worden zoals boeken gelezen horen te worden: in chronologische volgorde. En dat is precies wat ik heb gedaan.

 

Er is nog een reden waarom ik niet zo van boeken met meerdere personages in de hoofdrol houd. Van boeken waar je het verhaal door de ogen van meerdere personages beleefd. Je leert op die manier namelijk de personages beter kennen. Bouwt een band op. Raakt emotioneel betrokken en leert hun kant van het verhaal kennen. Hun redenaties en doelen, die niet altijd overeen komen met die van andere personages, soms zelfs lijnrecht tegenover elkaar. Je bent ondertussen zo van ze gaan houden dat je ze allemaal een happily ever after wil bezorgen. Hoe kan dat als de een z'n geluk, de dood van een ander betekend? HOE??

 

Dat zorgt altijd voor ware kopzorgen bij mij. Mijn hersenen maken dan overuren om een scenario te bedenken waarin iedereen gelukkig is, zo ook voor iedereen in de Wraak van de Kroonprinses. Nou ja iedereen... degenen die het verdienen! Op dit moment zie ik echter verschrikkelijk genoeg nog geen uitweg omdat iedereen zo lijnrecht tegenover elkaar staat! Gaaah en ik heb me er al tig keer over gebogen. Wie zal zijn of haar geluk moeten opofferen? Wie o wie? Of zal de schrijfster op het laatste moment voor een wonder zorgen? Ik heb geen flauw idee, ik weet alleen dat ik zo snel mogelijk het volgende deel in handen wil hebben!

 

Want wat was het verhaal goed in elkaar gezet! Zoals de quote van Julie Kagawa op de achterkant al aangeeft: de Wraak van de Kroonprinses is een emotionele achtbaan. Een achtbaan die een hele maalstroom aan emoties te weeg brengt die je vervolgens niet meer loslaten. Ik bedoel: na een dertigtal bladzijdes was ik al zo aan dit verhaal verbonden dat ik tissues nodig had om een hartenwringend moment te verwerken, terwijl ik de personages pas ontmoet heb! Dan heb je echt een hele goede vertelstijl als auteur!

 

Conclusie

De Wraak van de Kroonprinses is een goed bedacht en in elkaar gezet verhaal over een viertal personages die door een moeilijke periode in hun leven gaan. Ook al is het wisselende perspectief af en toe frustrerend, het helpt je een band met hen allen op te bouwen en zal je slapeloze nachten bezorgen om manieren te bedenken dat iedereen een happily ever after krijgt, hoe onmogelijk ook. Een heerlijk spannend boek om te hebben gelezen!

Source: http://carpelibra.nl/wraak-van-de-kroonprinses-morgan-rhodes