Carpe Libra

Carpe Libra

Boekenblog van een leesfanaat uit het zuiden van Nederland, inclusief zachte G. Haar lievelingsboeken zijn verhalen waarin weerwolven, gedaanteverwissellaars (shifters) en romantiek een grote rol in spelen. Kom echter niet met thrillers of horrorverhalen aanzetten, want dan rent ze de kamer uit...

Review
3 Stars
INFINITE HARMONY | TAMMY BLACKWELL
Infinite Harmony (Shifters & Seers Book 2) - Tammy Blackwell

Deze recensie is als eerste geplaatst op Carpe Libra

 

Infinite Harmony is niet het verhaal geworden dat ik hoopte dat het zou zijn. In plaats van opnieuw totaal overdonderd te worden kreeg ik een bijna saai en totaal voorspelbaar verhaal voorgeschoteld, dat me enigszins teleurgesteld achter liet. Waar waren de spanning en actie? Waar waren Scout en Liams hilarische en schattige momenten? Het epische gebekvecht van Jase, Angel en Scout? Waarom waren mijn emoties niet echt aanwezig tijdens het lezen? Waarom voelde niets vertrouwd aan? Waarom dit? Waarom dat? Het boek liet me eigenlijk met meer vragen dan antwoorden achter. Het voelde totaal niet aan als een boek van de hand van Tammy Blackwell, daarvoor was het gewoon te rommelig, te verwarrend en te onbevredigend en daar baalde ik enorm van!

 

Infinite Harmony is nog steeds een aardig boek om te lezen, begrijp me niet verkeerd. Echter door al die vragen die in me op kwamen, al die vragen die niet of maar gedeeltelijk beantwoord werden, raakte ik op den duur een beetje gefrustreerd en lukte het me niet meer om helemaal in het verhaal op te gaan. Om even de wereld om me heen te vergeten. Het boek las gewoon niet lekker genoeg hiervoor. Oké ik snap dat dit boek wederom niet om Scout en Liam en al die andere super geweldige personages van The Timberwolves trilogie gaat, maar in het vorige boek kwamen ze wel terug. Voelde het wel vertrouwd aan. Waarom dit deel dan niet?

 

Ik denk dat het voor een gedeelte komt omdat dit boek zich, voor mij totaal onverwachts, een paar jaar na Fragile Brilliance af speelt. Hierdoor moest ik eerst even een omschakeling maken, want hier had ik me niet op ingesteld en blijkbaar was er toch het een en ander gebeurt. Dit wordt frustrerend genoeg alleen terloops vermeld en er wordt niet dieper op ingegaan. Waardoor ik het gevoel kreeg alsof ik de enige was die in het ongewisse was gelaten, werd buitengesloten en ik had af en toe de grootste moeite om het verhaal te blijven volgen.

 

Het lukte me ook niet om echt een band met Joshua en Ada op te bouwen. Ada was daar te plots voor uit de hemel komen te vallen, bij wijze van spreken ;) en ik snapte niet echt wat haar nu zo speciaal maakt. Waarom uitgerekend zij diegene is voor wie Joshua valt, na al die jaren. Bovendien was het voor mij moeilijk om me in haar te verplaatsen en lukte het mij maar niet om om haar te gaan geven. Me in haar te gaan interesseren, om haar als een volwaardig personage te zien. Daar kwam ze toch iets te vlak en onderontwikkeld voor over.

 

Met Joshua had ik iets meer binding omdat ik al de nodige avonturen met hem had beleefd. Toch was het fijner geweest om ook bij hem iets van diepere gevoelens te zien en veeeeeel meer over hem te weten te komen. Ik bedoel hij is een mysterieuze Immortal! Wat houdt dat in? Hoe is hij er een geworden? Hoe was hij hiervoor? Dat soort vragen kun je toch een antwoord op verwachten als een boek over een tot dan toe onbekend wezen gaat? Dat er wordt verteld wat dat precies inhoud en de geschiedenis enzo wordt vermeld? Nou dat is in Infinite Harmony toch wel anders. Hier kom je eigenlijk niets extra’s over Joshua en zijn ras te weten. Na de laatste pagina had ik echt zoiets van: en, wat is hij nu werkelijk?????? Ja?????

 

Daarnaast snap ik, nu ik het boek gelezen heb, de meerwaarde er eigenlijk niet van. Er gebeurt totaal niets in dit boek en ik zie eigenlijk geen enkel verband tussen Fragile Brilliance en Infinite Harmony. Het voelt meer aan als een standalone, die zich toevallig in dezelfde wereld en met dezelfde personages afspeelt, dan dat het voort borduurt op het verhaal van Fragile Brilliance. Ik kon nergens de rode draad ontdekken die de boeken met elkaar verbond. Ik kon er niet achter komen hoe dit verhaal in het geheel past. Ik hoop dan ook dat ik bij het volgende boek wel enige samenhang kan ontdekken.

Laat je trouwens niet door mijn rantfest afschrikken. Ik, als hele trouwe fan, ben gewoon teleurgesteld dat dit boek niet net zo’n meesterwerk en genot was als alle andere boeken die ik tot nu toe van Tammy Blackwell heb gelezen. Als ik namelijk dit boek apart beoordeel, was het best wel leuk om te lezen. Joshua en Ada zijn een leuk stelletje samen.Joshua is bovendien een hele schattige en aan ADHD grenzende nerd, die iets teveel van chocolade houdt.

 

Conclusie

Als trouwe Tammy Blackwell fan was Infinite Harmony een teleurstelling. Geen spanning, actie of onverwachte plotwendingen. Bijna geen Liam en Scout. Enige samenhang met het vorige deel ontbrak en ik had grote moeite me in Joshua en Ada te verplaatsen. Toch nog wel een aardig verhaal om te lezen, met een schattig koppeltje en een leuke chocolade verslaafde nerd. Voor de niet-fans en fans toch de moeite van het proberen waard.

Source: http://carpelibra.nl/infinite-harmony-tammy-blackwell
Review
5 Stars
DE KROON VAN DE TEARLING | ERIKA JOHANSEN
De Kroon van de Tearling - Sandra van de Ven, Erika Johansen

Deze recensie is als eerste geplaatst op Carpe Libra

 

Een diepe zucht. Een diepe, voldane en gelukkige zucht. Dat was het enige waar ik toe in staat was na de laatste bladzijde van de Kroon van de Tearling te hebben gelezen. Wat een geweldig boek was dit mensen. Wat een magnifiek, geweldig en fantastisch verhaal!

 

Erika Johansen heeft een beeldende en heerlijk weglezende schrijfstijl. In een mum van tijd, 3 bladzijdes om precies te zijn, zat ik al midden in het verhaal. Was ik net zo onwetend als Kelsea. Ervoer ik de grimmige sfeer en soms de moedeloosheid van haar situatie. Had ik me al helemaal in haar verplaatst. Liet dit verhaal me niet meer los. Met als gevolg dat ik de Kroon van de Tearling voor het grootste gedeelte met ingehouden adem en kloppend hart heb gelezen. Net als Kelsea verwachtte ik dat er elk moment wat kon gebeuren...

 

Een zenuwslopende ervaring kan ik je verzekeren, maar dat maakte dit verhaal des te dierbaarder voor me. Want hoe vaak kom je een boek tegen waar je zo in op gaat? Een boek dat je de wereld om je heen laat vergeten en waar je gerust in wil verdwalen? Een boek dat je niet loslaat, zelfs niet om te gaan slapen? Volgens mij kan ik dat op één, nou ja vooruit, twee handen tellen...

 

Het verhaal zat ook gewoon zo goed in elkaar! De Kroon van de Tearling zit boordevol actie en spanning. Het bevat humor en leuke feitjes zoals de zeven boeken van Rowling (welke boeken zouden dat nu zijn ;) ). Het hield me gewoon in zijn greep! Ik moest en zou erachter komen wat er ging gebeuren. Ik wilde dolgraag ontdekken hoe het allemaal zo was gekomen en de wereld van dit nieuwe, o zo veranderde Europa ontdekken...

 

Wat frustrerend genoeg maar mondjesmaat gebeurde. Genoeg om je niet verward te voelen, te weinig om voorspellingen te gaan doen en verwachtingen te scheppen. Ik tastte voor het eerst sinds tijden in het complete duister wat betreft het verhaal. Ik kon op geen enkele manier inschatten welke kant het op zou gaan. Wat er zou gebeuren. Wie Kelsea goed of kwaad gezind was. Wat voor een super leuke leeservaring zorgde.

 

De personages zaten ook heel goed in elkaar. Geen van allen waren ze perfect, maar dat maakte ze des te menselijker. Ze werden niet zwart-wit geportretteerd, niet overduidelijk goed of slecht, nee. Ze hadden elk hun beweegredenen, hun eigen motivatie. Idealen die niet altijd met elkaar overeen kwamen, met alle gevolgen van dien. Ze waren zo neergezet dat je ze kon begrijpen, dat je snapte waarom ze zo handelden, ook al was je het er niet mee eens. Iets wat ik helaas niet zo vaak tegenkom en een ware verademing, hoe erg dit ook op mijn gevoelens speelde.

 

Kelsea stak echter met kop en staart boven iedereen uit. Het is niet niks waar ze al op jonge leeftijd voor wordt klaar gestoomd. Ook al is ze nog zo goed onderwezen, de werkelijkheid is heel anders. Opeens is ze verantwoordelijk voor een heel koninkrijk. Mag ze beslissingen nemen die het lot van honderdduizenden mensen bepaald. Zet ze haar leven meerdere keren op het spel. Is ze voortdurend in gevaar en heeft ze maar weinig mensen die ze kan vertrouwen.

 

Toch zet ze door. Neemt besluiten en staat achter ze. Kijkt niet achterom, maar zet een stevige stap voorruit. Alles ten goede van de Tearling. Ze heeft zo'n indrukwekkende kracht in zich. Maakt zo'n geweldige groei door en is gewoon een heerlijk personage om over te lezen. Kelsea is namelijk verre van perfect en onderkent en accepteert dit ook. Het is eens een ander soort personage dat  het verhaal draagt en ik kan dan ook niet wachten om te ontdekken hoe ze zich ontwikkeld en de mysteries om haar heen zal ontrafelen.

 

Conclusie

De Kroon van de Tearling is een aangrijpend verhaal met boeiende personages, geschreven in een pakkende schrijfstijl die je niet meer loslaat. Ik snap volkomen waarom er nu al een film van wordt gemaakt en ze Emma Watson hebben weten te strikken voor de hoofdrol. Het is namelijk te geweldig om links te laten liggen. Dus als je de kans hebt, vooral dit boek lezen. Als je de kans niet hebt, creëer hem! Dit boek zal je namelijk niet teleurstellen!

Source: http://carpelibra.nl/kroon-van-de-tearling-erika-johansen
Review
4 Stars
STAD VAN GLAS | CASSANDRA CLARE
Stad van Glas - Cassandra Clare

Deze recensie is als eerste geplaatst op Carpe Libra

 

Na de laatste bladzijde van Stad van Glas gelezen te hebben was ik stil. Had ik een moment nodig om alles wat ik net gelezen had te kunnen verwerken. Om de tranen van mijn wangen te vegen. Cassandra Clare was er namelijk in geslaagd om opnieuw een denderend, verslavend, pakkend en hartverscheurend verhaal te schrijven. Een verhaal met personages waar ik met elk boek dat ik lees meer van ga houden: Clary, Simon, Luke en natuurlijk de onverbiddelijke Jace. Een verhaal dat me opnieuw diep raakte en me wederom meesleepte in de spannende en gevaarlijke wereld van de Shaduw Hunters...

 

Wat ik zo fijn vind aan de manier waarop Cassandra Clare schrijft is dat, ook al ligt de nadruk op Clary en Jace, ook andere personages een scene hier en daar krijgen. Hun moment in de spotlights, waardoor je hun acties beter kan begrijpen. Je leert hoe ze in elkaar zitten en gaat gewoon des te meer om hen geven!

 

Ook al kon ik Clary in het begin van het verhaal wel wat aandoen. Ja, Clary en ik waren niet echt blij met elkaar aan het begin van Stad van Glas. Wat werd veroorzaakt doordat madam niet kon accepteren dat zij alleen was achtergebleven in de wereld van de "mundanes." Zij, die geen opleiding heeft gevolgd om Shadow Hunter te worden. Die niet jaren al jaren tegen duivels en demonen vecht, is het er niet mee eens dat ze niet mee kon naar de wereld van de Shadow Hunters...

 

Ze was niet eens vrijwillig achtergelaten (ook al had Jace dat natuurlijk geprobeerd ;) )! De anderen moesten vluchten voor hun leven en konden daardoor niet meer wachten op haar. In plaats van dat te begrijpen en zich daarbij neer te leggen. Te begrijpen dat anderen nu hun leven gaan wagen om haar moeder te helpen, moest en zal zij PERSOONLIJK haar moeder redden, met alle gevolgen van dien. Ik snap dat het frustrerend is om niets te kunnen doen, maar Jace en de anderen doen heus hun allerbest!

 

Zoals jullie kunnen lezen, zit het me nog steeds een beetje dwars. Ik heb echt even Stad van Glas weg moeten leggen om heeeel langzaam tot 10 te tellen. En vervolgens tot honderd. Dat was niet een actie die ik van Clary verwacht had. Dat was, zoals Luke al heel terecht opmerkte, de driftbui van een kind dat niet krijgt wat het wil.

 

Gelukkig was dat het dieptepunt en ging dit boek daarna alleen maar omhoog tot een verpletterend einde. Ik slaagde erin om Clary te vergeven te accepteren wat ze gedaan had en besloot me op belangrijkere zaken te richten, zoals de dreiging die Valentijn heet.

Die dreiging is in Stad van Glas namelijk groter dan ooit te voren en komt zelfs op een verschrikkelijke en gruwelijke manier tot uiting. Want wat Valentijn in dit boek voor elkaar krijgt, liet me geschokt, geknakt en in tranen achter, al halverwege het verhaal. Mezelf angstig afvragend: als dit nu al gebeurd, wat zal Cassandra Clare wel niet in gedachten hebben voor het einde?

 

Een heleboel, zal ik je vertellen. Hoe dichter je namelijk bij de laatste pagina komt, hoe pakkender, en spannender het verhaal werd. Hoe meer je in een stroomversnelling raakte. Een stroomversnelling die je meesleurde en niet eens naar adem liet happen. Van sommige openbaringen liet bekomen. Vele vragen werden beantwoord en eindelijk kreeg je het hele verhaal te horen over wat er al die jaren geleden nu precies gebeurd is...

 

Wat voor een nog zinderender slot zorgde. Voor een ultieme climax. Voor een groot tranendal aan mijn kant. Gelukkig is er ook nog plaats voor wat blijdschap. Voor wederopbouw en een nieuw begin. Al met al een passend en mooi einde!

 

Conclusie

Met haar meesterlijke vertelstijl heeft Cassandra Clare in Stad van Glas opnieuw ervoor gezorgd dat je in een mum van tijd in het verhaal wordt gezogen. Ze sleept je mee in de wondere wereld van de Shadow Hunters om je om het wel en wee van inmiddels bekende en favoriete personages te bekommeren. Ze laat de spanning verscheidene keren tot grote hoogte opvoeren en schroomt verschrikkelijke gebeurtenissen totaal niet. Het is daarom ook zeer raadzaam om een groot pak tissues bij de hand te hebben. Enige struikelpunt was Clary in het begin van het verhaal, gelukkig verbleekt haar stommiteit vergeleken met de rest van dit geweldige verhaal!

Source: http://carpelibra.nl/stad-van-glas-cassandra-clare
Review
4 Stars
IK HUUR EEN MAN! | CONNY REGARD
Ik huur een man! - Conny Regard

Deze recensie is als eerste geplaatst op Carpe Libra

 

De laatste tijd kwam ik vaak recensies over boeken van Conny Regard tegen die heel goed ontvangen waren. Mijn nieuwsgierigheid werd toch wel gewekt, dus toen ik een aantal boeken van haar in de bibliotheek tegenkwam, besloot ik dan ook om er eentje mee naar huis te nemen. Mijn keuze viel op Ik huur een man!, een boek dat me alleen al vanwege de titel hilarisch leek.

 

Vervolgens begon ik met lezen, maar moest ik me toch een paar keer achter de oren krabben. Deze scènes komen me wel heel bekend voor... Had de schrijfster soms elementen uit andere boeken gebruikt en het geheel in een nieuw jasje gestoken? Nee toch... Ondertussen kreeg ik steeds meer een deja-vu gevoel, tot het kwartje eindelijk viel. Ik heb dit boek al een keer gelezen! In een grijs verleden, nou ja grijs, meer dan vijf geleden, toen ik nog niet van Goodreads op de hoogte was om mijn leesgeschiedenis bij te houden :D

 

Meteen kwamen ook de herinneringen naar boven drijven van de vorige keer dat ik dit boek had gelezen. Toen vond ik het ook al een heerlijk boek. Zou dat nu weer het geval zijn? Het was in ieder geval opnieuw hilarisch genoeg. Ik heb zelfs hardop moeten lachen, tot grote ergernis van mijn moeder die elke keer weer verstoord op keek als ik vanuit het niets begon te lachen. Oh wat zijn Jacky en haar vriendin Jamie toch twee heerlijke meiden. Wat die allemaal niet eruit weten te flappen! Zelf kan ik er ook wat van, maar Jacky brengt het fenomeen tot nieuwe hoogtes :)

 

Ik was dan ook dol op haar. Haar personage bevat precies de juiste dosis pit, ze heeft een lekker grote mond en weet de beste repliek te bedenken. Daarnaast kent ze het principe van een filter niet en zegt ze werkelijk alles wat in haar opkomt. Hoe hakketakkerig dat ook overkwam. Ze was dan ook in één woord: geweldig!

 

Met "Alex" had ik een minder grote klik. Hij was iets te macho voor mijn smaak en wilde te vaak door middel van daden zijn punt duidelijk maken. Een typische man dus, wij vrouwen zijn iets meer conversieel ingesteld hoor! Daarnaast was ik ook niet altijd even gecharmeerd over de keuzes die hij maakte, om hem helemaal geweldig te vinden. Hij pastte echter wel perfect bij Jacky, dus ik heb hem uiteindelijk dan ook vergeven :)

 

Het verhaal zelf was ook meer dan te pruimen. Oké, sommige momenten waren natuurlijk wel voorspelbaar, dat heb je immers met dit soort boeken. Conny Regard slaagde er echter in om bijna overal een unieke twist aan te geven, mede geholpen door Jacky, de flapuit, natuurlijk. Dit zorgde ervoor dat ik met nog meer plezier dit boek voor de tweede keer gelezen heb :)

 

Conclusie

Ik huur een man! is een hilarisch verhaal over een nog hilarischer personage genaamd Jacky die er de meest grappige dingen uit kan flappen. Je zult je geen moment met haar vervelen. Daarnaast bevat het een heerlijke en zinderende romance, die verfrissend genoeg niet altijd zal gaan zoals jij verwacht. Een heerlijk boek voor chicklit liefhebbers die wel van lachen tijdens het lezen houden!

Source: http://carpelibra.nl/ik-huur-een-man-conny-regard
Review
4 Stars
FATE SUCCUMBS | TAMMY BLACKWELL
Fate Succumbs  - Tammy Blackwell

Deze recensie is als eerste geplaatst op Carpe Libra

 

Allereerst, is de cover niet geweldig? Het lijkt haast of met elk nieuw boek de voorkant nog mooier is dan die van zijn voorganger. En ik vond de eerste al prachtig! Jammer dat die overtreffende trap niet ook voor de binnenkant geldt. Hoewel Fate Succumbs nog steeds een spannend en heerlijk verhaal is, had het net niet dezelfde wow factor als de vorige twee boeken. Waar de vorige twee uitblonken in hun onvoorspelbaarheid, kon ik bij dit verhaal met gemak raden welke kant op ging. Okay, natuurlijk waren er nog wel gebeurtenissen die ik niet had verwacht, maar het grootste gedeelte had ik toch wel goed geraden. Wat ik zo jammer vond, een deel van de uniekheid van deze serie was daardoor weg. Ik had echt gehoopt dat het einde van deze geweldige serie een grotere impact op me zou hebben gehad.

 

Zoals ik al aangaf waren er echter nog genoeg momenten waarop Tammy Blackwell me verraste in dit verhaal. Bovendien kwam ze met een paar heerlijk nieuwe openbaringen aan de orde. Zoals een profetie, een Liam die eindelijk een beetje van zichzelf laat zien en zo veel meer. Met elke nieuwe onthulling werd dit verhaal en deze hele serie dierbaarder voor me. Eindelijk kregen we het hele plaatje te zien en ontdekten we dat niet alles zo zwart en wit was als we dachten.

 

Ik vind vooral mooi dat Tammy Blackwell hier aandacht aan besteed, aan het zwart-witte. Je hebt vaak van die boeken waar er overduidelijk een slechterik is. Die is meteen zo door en door slecht, dat het niet erg is om hem te verslaan, hem te doden (a la Disney). In Fate Succumbs wordt het heel anders aangepakt. Hier laat Tammy Blackwell je inzien dat er geen goed of slecht is, maar twee partijen die tegenover elkaar staan. Dat de andere kant uit normale mensen bestaat die vechten voor wat zij denken dat juist is. Wat iets is waar ik, voordat ik dit boek las, nooit mee in aanraking was gekomen, maar me wel de ogen heeft geopend. Me meer na heeft laten denken hoe grijs oorlog voeren eigenlijk is…

 

Daarnaast kan ik gewoon niet genoeg krijgen van de Liam-Scout combinatie. Naast Cam en Avery van Wacht op Mij zijn zij mijn meest favoriete koppel ooit! De chemie die er tussen hen is, heerlijk! Waarom kon ik hier niet van genieten in de eerdere twee delen? De amusementsfactor is zo hoog als die twee weer bij elkaar zijn :) Ze kibbelen, bekvechten, vechten en kibbelen opnieuw. Ze hebben de meest hilarische manieren om aan de ander duidelijk te maken dat ZIJ het bij het rechte eind hadden, of om meer kracht aan hun argumenten te geven. Het is alweer een tijdje geleden dat mijn wangen zo’n pijn deden van het glimlachen bij het lezen van een boek. Zo jammer dat dit het laatste deel van de serie is en dat ik nu ook meteen afscheid van dit geweldige duo mag nemen…

 

Conclusie

Fate Succumbs heeft een prachtige cover en hoewel het voorspelbaar en mindblowing dan de voorgaande delen is, is het nog steeds een spannend en heerlijk verhaal. Het heeft mijn ogen geopend voor de grijze kant van oorlog voeren en Liam en Scouts laatste fratsen zorgden voor onderwijl voor het nodige vermaak. Het is een waardig einde voor een geweldige serie en ik ben heel benieuwd naar Tammy Blackwell’s volgende boek, wat een spin-off gaat worden van deze serie. Yay! Misschien toch nog meer Liam en Scout!

Source: http://carpelibra.nl/fate-succumbs-tammy-blackwell
Review
4 Stars
HUSH, HUSH | BECCA FITZPATRICK
Hush, Hush - Becca Fitzpatrick

Deze recensie is als eerste geplaatst op Carpe Libra

 

Om de een of andere manier voelt het verhaal dat in Hush, Hush wordt verteld als een mix tussen Perfect Chemistry en het alom bekende Twilight. In Perfect Chemistry groeien de hoofdpersonen nader tot elkaar nadat ze partners worden op school en in Twilight raakt Bella verzeild in een paranormale wereld. Een wereld waarvan ze niet eens wist dat hij bestond en waar ze beetje bij beetje meer over te weten komt. Stop die twee verhaallijnen bij elkaar en het resultaat is Hush, Hush, zou je bijna kunnen zeggen. Wat mij betreft een hele goeie combinatie!

 

Hush, Hush is ijzersterk geschreven. Vanaf het begin zit de spanning er goed in met een mogelijke stalker, onverklaarbare gebeurtenissen en te toevallige ontmoetingen. Dit zorgt voor een bijna ademloze leeservaring. Je weet immers nooit wat er zal gebeuren als je de bladzijde omdraait. Gaat het de kant uit die je verwachttte? Of wordt er opnieuw een totaal andere, verbijsterende richting in geslagen? Oh zo zenuwslopend was dit, kan ik je verzekeren!

 

De aantrekkingskracht tussen Nora en Patch zorgde ook voor heerlijke OMG momenten. De vonken spatten er vanaf, elke keer als die twee bij elkaar in de buurt zijn. Wat een heerlijke chemie is er toch tussen die twee! Ik kreeg het er zelfs behoorlijk warm van op sommige momenten... Het is alweer een tijdje geleden dat ik zo van twee hoofdpersonen heb kunnen genieten :)

 

Met Vee, de beste vriendin van Nora, had ik meer moeite. Zij en ik raakten in een haatliefde verhouding terecht. De ene keer vond ik haar geweldig doortastend, de andere keer ongelofelijk naïef. Vond ik het geweldig hoe ze Nora dingen liet ervaren en ergerde ik me even later aan haar gepush. Er zat gewoon geen middenweg in. Vee is iemand die uit uitersten bestaat. Verfrissend, maar ook heel vermoeiend at times. Ik moet echter toegeven dat als je haar en Nora bij elkaar zet, hilariteit meestal volgt. De bizarre en dolkomische ideeën die ze bedenken en de situaties waarin zij, nou ja Nora, in terecht komen! Puur genieten!

 

Enige minpunt voor mij was het einde. Dat voelde in tegenstelling tot de rest van het verhaal, waar de spanning rustig tot een hoogtepunt wordt opgebouwd, als een sneltrein. Het was te gehaast en ik was ook niet helemaal tevreden. Niet alle losse eindjes waren aan elkaar geknoopt. Oké, er komt een vervolg, maar ik denk niet dat mijn vragen op het moment beantwoord zijn. Wel jammer...

 

Conclusie

Hush, Hush is een goed geschreven en pakkend boek. Een pageturner van de eerste klasse. Naast spanning zorgt het ook voor vertier en heb je het nooit koud als Patch en Nora in de buurt zijn. Na op zo'n leuk verhaal getrakteerd te zijn vond ik het ook heel jammer dat het einde zo overhaast en onbevredigend was. Toch heeft het me wel nieuwsgierig gemaakt naar het volgende deel... Wordt vervolgd!

Source: http://carpelibra.nl/hush-hush-becca-fitzpatrick
Review
5 Stars
GA VOOR MIJ | J. LYNN
Ga Voor Mij - J. Lynn, Marcel Hagedoorn

Deze recensie is als eerste geplaatst op Carpe Libra

 

Wow mensen, volgens mij heeft J. Lynn, aka Jennifer L. Armentrout er een nieuwe fan bij. Wat een verhaal. Wat een gevoelens! DIT was wat ik in de vorige twee boeken miste. DIT was net dat beetje extra wat er ontbrak. DIT zorgde ervoor dat ik tijdens het lezen eindelijk weer eens helemaal op ging in een verhaal. Oh wat heeft dit boek met mijn gevoelens gespeeld. Wauw… Ik ben er nu nog een beetje stil van. Nog aan het verwerken wat dit boek gedurende 331 bladzijdes met me heeft gedaan en nog steeds met me doet.  Het is niet echt met woorden te omschrijven, maar wat ik tijdens het lezen van Ga voor Mij voelde… DAT was gewoonweg geweldig en bevat net dat beetje extra wat jammer genoeg ontbrak in de vorige twee delen. Blijf bij me en Trust in me zijn overigens ook allebei super om te lezen. Ze halen het echter niet bij dit denderende vervolg!

 

Het kan misschien te maken hebben met het feit dat de verschrikkelijke gebeurtenissen die Aubrey en Cam hadden meegemaakt al achter de rug waren en zij eigenlijk meer bezig waren deze te verwerken, te accepteren wat er gebeurd was, en de draad van hun leven weer oppakken. Tess zit in een heel andere situatie.Je ervaart hoe haar leven instort nu ze niet meer kan dansen, hoe ze in eerste instantie reageert en ermee om gaat. Een heel andere fase van het verwerkingsproces. Dit vind ik persoonlijk veel fijner om te lezen. Nu weet je tenminste meteen wat er gebeurd is en hoef je niet pagina’s lang naar antwoorden te zoeken.

 

Daar is natuurlijk ook niets mis mee en ik ben ook dol op dat soort verhalen, duh, waarom denk je anders dat ik Wacht op Mij zo geweldig vond? Als ik echter mag kiezen ben ik toch een persoon die niet van wachten en dingen uitvogelen houdt, maar vanaf het begin mee wil zijn om alles te kunnen begrijpen. Ik ben gewoon te ongeduldig van aard :D

 

Tess is een buitengewoon sterk personage. Niets, maar dan ook niets, lijkt haar klein te krijgen. Geen crush die dan weer wel en dan weer niet haar gevoelens beantwoord. Geen pijnlijke knie, waar haar dans carriere van afhangt. Zelfs haar verleden is haar niet de baas. Oké ze heeft natuurlijk ook haar zwakke momenten, maar net als jij en ik is ze ook maar een mens en dat maakte dat ik me nog meer in haar kon verplaatsen en van haar kon houden.

 

Tess is namelijk het soort personage waar ik het liefst over lees. Personages die geen onnodige drama's veroorzaken door misverstanden die met een goed gesprek uit de wereld zijn. Geen kinderachtig gedoe, maar volwassen gedrag. Personages die hun verantwoordelijkheden nemen en daarnaar handelen. Die de waarheid uiteindelijk onder ogen kunnen zien en accepteren. Dat zijn voor mij personages waar ik het liefst over lees en Tess is daar duidelijk een van!

 

Jase was ik op de een of andere manier de hele tijd met Cam aan het vergelijken. Oké het is dezelfde schrijfster en dezelfde serie, maar daar houdt de gelijkenis dan ook op. Cam en Jase lijken qua karakter namelijk helemaal niet op elkaar. Waar Cam zijn verleden onder ogen heeft gezien, zit Jase er nog in gevangen. Waar Cam een en al aandacht voor Averey was, haar door dik en dun steunde, valt Jase eigenlijk op Tess terug en had hij haar steun nodig, terwijl zij net zelf door een moeilijk periode gaat. Wereld van verschil dus.

 

Zo zet ik Jase wel een beetje erg negatief neer, dat is hij absoluut niet! Ook hij was een geweldig personage om te leren kennen en doet, ondanks zijn bagage, zijn best om Tess te helpen met de hare. Zoals hij haar en Cam in het verleden al heeft geholpen. Het was gewoon leuk om de rollen hier omgedraaid te zien als in Wacht op Mij. Om een verhaal te lezen waarin de prinses op het witte paard haar prins probeert te redden, bij wijze van spreken dan. Eigenlijk lijkt Tess precies op haar broer in dat opzicht ;) Als ik moet kiezen ga ik echter toch voor Cam, want hoe leuk het ook is om de prins eens een keer te redden. Gered worden lijkt me toch nog steeds iets leuker :)

 

Ik vind het wel nog steeds verbazingwekkend dat geen van J. Lynns bovennatuurlijke series mij weten te bekoren. Ze doen me gewoon niet zo veel als de new adults die ze tot nu toe heeft geschreven. Eigenlijk wel raar, want normaal gesproken ben ik dol op het paranormale en verkies ik dit zelfs boven hedendaagse verhalen. Waarom bij J. Lynn dan niet? Komt het misschien omdat ze nu meer ervaring heeft? Omdat de leeftijd van de personages ouder zijn? We zullen zien, maar dat zal me niet ervan weerhouden om het telkens opnieuw te proberen. Volgens mij heeft ze ook nog een bovennatuurlijk new adult geschreven… misschien moet ik dat boek maar eens oppakken om te zien of ik kan achterhalen waar het aan ligt.

 

Conclusie

Ga voor Mij was een prachtig verhaal om te lezen, het bevat niets dan goeds en een heerlijke romance. Een verhaal dat je keer op keer versteld zal laten staan en ervoor zorgt dat je gevoelens overuren maken. Duidelijker kan ik gewoon niet zijn zonder te veel te verklappen. Geloof me nu maar en begin met lezen!

Source: http://carpelibra.nl/ga-voor-mij-j-lynn
Review
3 Stars
PERFECT PLAATJE | HOLLY SMALE
Perfect Plaatje - Margot Reesink, Holly Smale

Deze recensie is als eerste geplaatst op Carpe Libra

 

Het derde deel van Geek Girl, Perfect Plaatje, begon aanvankelijk goed. Het was super om weer te mogen lezen over Harriet Manners, haar doldwaze vrienden en familie en welke dolkomische gebeurtenissen ze nu weer meemaakt of creëert. Om weer allerlei leuke feitjes te weten te komen, waar Harriet natuurlijk op de meest rare momenten mee op de proppen komt. Oh, en het was wederom heerlijk om samen met Harriet te zwijmelen over de nog steeds zo perfecte Jonge Leeuw...

 

Dit was aanvankelijk mijn reactie na de eerste paar bladzijdes. Ik was helemaal heppiedepeppie en vermaakte me prima. Hoe verder ik echter in het verhaal kwam, hoe minder leuk de feitjes en hilarische momenten werden. Ze voelden op het einde zelfs een beetje geforceerd aan. Alsof de schrijfster te veel haar best had gedaan. Te veel haar best om over nog een hilarisch avontuur van Harriet in de modewereld te schrijven. Te veel haar best om de vorige delen te evenaren of zelfs overtreffen. Die belofte kon je wel voelen, hij kwam alleen niet uit de verf. Dit zorgde er mede door dat ook al waren de feitjes telkens anders, het voelde niet meer zo fris en vernieuwend aan, eerder te veel van hetzelfde.

 

Het zorgde er ook voor dat tegen het eind Perfect Plaatje mijn aandacht niet echt meer wist te behouden en ik het dan ook met tussenpauzes heb gelezen. Een bladzijde hier, een hoofdstuk daar. Ik kon het zo makkelijk wegleggen en was ook zo vergeten dat ik dit boek aan het lezen was. Het verhaal bleef gewoon niet echt hangen...

 

Het hielp ook niet dat een echt verhaal ver te zoeken was. Dit boek was meer een opeenhoping van willekeurige en soms vergezochte gebeurtenissen dan dat er een duidelijk rode draad doorheen loopt. Zelfs het verhuizen naar New York leek een lukraak voorval. Zeker met de manier waarop het gebeurde. Een dag voor vertrek vertellen dat je voor 6 maanden emigreert is NIET hoe het er in het echt aan toe gaat. Dat is gewoon niet geloofwaardig! Dit en andere aangelegenheden zorgden er voor dat ik sceptisch begon te worden en nog minder zin had om verder te lezen.

 

Harriet en haar vrienden Nat en Toby, die ik het grootste gedeelte van het verhaal helaas heb moeten missen, redden gelukkig het einde van het verhaal. Harriet laat namelijk zien hoe zeer ze gegroeid is, maakt eindelijk wijze beslissingen en haar vrienden zijn gewoon weer lekker aanwezig. De een om de situatie nog erger te maken en de ander om hem en Harriet weer eens uit te de penarie te helpen. Zoals gewoonlijk slaagt Nat daar op meesterlijke wijze in! Met zijn drietjes zorgden ze ervoor dat ik nog een leuke tijd had en best nieuwsgierig ben geworden naar het volgende deel. Ze zijn gewoon te awesome om nu al afscheid van te nemen!

 

 Conclusie

Perfect Plaatje is helaas niet het hilarische boek dat ik verwacht had te lezen. Hoewel nog steeds zeer vermakelijk, waren sommige gebeurtenissen te lukraak of te onvoorstelbaar en had ik niet echt het gevoel dat ik een goed opgebouwd verhaal las. Ondanks mijn aanvankelijke teleurstelling heb ik me toch een paar uurtjes prima vermaakt en hoop dat het volgende boek beter uit pakt.

Source: http://carpelibra.nl/perfect-plaatje-holly-smale
Review
4 Stars
THE GIRL OF FIRE AND THORNS | RAE CARSON
The Girl of Fire and Thorns (Fire and Thorns #1) - Rae Carson

Deze recensie is als eerste geplaatst op Carpe Libra

 

Allereerst wil ik mijn complimenten aan Rae Carson geven voor het schrijven van zulk een realistisch aanvoelend verhaal met The Girl of Fire and Thorns! Oké, het speelt zich af in een fantasiewereld, maar het is zeer verfrissend om nu eens een keer geen bijna perfect personage in de hoofdrol te hebben. Om eens een keer niet te lezen over iemand die duidelijk uitverkoren is en zeker in staat is om de belangrijke rol van het redden van de wereld op zich te nemen.

 

Nee, in plaats daarvan krijgen we Elisa. Elisa die door een voor haar onbegrijpelijke reden door God is verkozen voor grootse dingen. Elisa die een beetje onbeholpen is en zich niet op haar gemak voelt in grote groepen. Elisa die zich vaak gegeneerd voelt en een zwak heeft voor eten, waardoor ze niet echt de slankste persoon is. Oftewel Rae Carson heeft voor de verandering eens een keer gekozen om een LEVENSECHT personage neer te zetten! Iets wat ik alleen maar kan aanmoedigen!

 

Daarnaast vind ik het ook super dat we deze keer met een plus sized heldin te maken hebben! Eigenlijk raar om hier een punt van te moeten maken, maar het is gewoon een feit dat in de meeste YA, NA en romans het maar al te vaak gaat om normale vrouwen tot smalle latten. Dit terwijl er meer dan genoeg dames en meisjes op de wereld zijn die gewoon een maatje meer hebben. Prachtige en sterke vrouwen die het niet erg vinden om in niet de gangbare maten te passen. Maar ook, en dat wordt in The Girl of Fire and Thorns duidelijk naar voren gebracht, vrouwen die helaas kampen met een negatief zelfbeeld. Hun eenzaamheid weg eten. Vrouwen die naar voedsel grijpen om zich te troosten.

 

Dat komt helaas maar al te vaak voor en ook ik maak me hier schuldig aan door sneller naar chocola of ander lekkers te grijpen als ik niet helemaal lekker in mijn vel zit. Iets wat toch best wel veel vrouwen doen, maar wat ik nooit in boeken ben tegen gekomen, behalve dieetboeken natuurlijk. Nou ja in andere boeken werd er wel af en toe naar voedsel gegrepen, maar dit had nooit duidelijke gevolgen voor hun lichaam en lijn, frustrerend genoeg, wat natuurlijk niet echt een waarheidsgetrouw beeld schetst.

 

Rae Carson heeft er voor gekozen om dat dus wel te doen met Elisa, om haar wel een stuk waarheidsgetrouwer neer te zetten. Hierdoor kon ik me zoveel beter in haar verplaatsen. Haar begrijpen en met haar mee leven (tip: tissues!!). Elisa, die zo'n geweldige groei doormaakt in dit verhaal dat ik niet anders kon doen dan haar aanmoedigen met elke stap die ze zette. Niet anders kon doen dan met elke stap meer en meer om haar geven. Met Elisa die een steeds sterkere ruggengraat ontwikkeld bij elke moeilijke beslissing die ze genoodzaakt is te nemen en door alle gebeurtenissen die plaatsvinden.

 

Oftewel Rae Carson laat zeer duidelijk merken dat het leven van een prinses niet altijd over rozen gaat, althans voor deze prinses niet. Dat is ook meteen een van de sterke punten van The Girl of Fire and Thorns. Dat is de reden waarom dit boek me zo in zijn greep hield, naast de fantastische Elisa natuurlijk. Het is de levensechtheid waar ik eerder al op duidde. Want dit boek is overduidelijk geen sprookje met happy ending. Nee, dit is een realistisch verhaal dat Rae Carson hier verteld, waar niet iedereen helaas zijn HEA krijgt. Hoezeer hij of zij dit ook verdient. Wat voor de verandering ook fijn was om over te lezen, hoe hartverscheurend het af en toe ook was.

 

Het zorgde er ook voor dat de spanning er goed inzat. Je was als lezer namelijk niet zeker of al je favoriete personages de eindstreep zouden halen. Het zorgt ervoor dat je de prachtige personages die in dit boek hun verhaal vertellen nog meer lief hebt. Het liet ook zien dat hoewel het leven op sommige momenten zwaar kan zijn, er nog steeds genoeg redenen zijn om door te gaan. Om te blijven vechten en niet op te geven. Hoe zwaar het ook is.

 

Hoe geweldig en uniek, hoe pakkend en spannend,  hoezeer ik de personages ook in mijn hart draag en hoezeer ik mensen ook zal benadrukken om vooral dit boek op te pakken, toch miste dit boek net dat beetje om tot mijn favorieten te gaan behoren. Op dit moment in ieder geval. Misschien dat ik na nog een paar keer het boek gelezen te hebben er anders over denk. Nu ben ik gewoon net niet genoeg overdonderd. Ik heb echter hoop, want dit was pas het debuut van Rae Carson. Ik kijk dan ook heel erg uit naar het vervolg en andere boeken van deze schrijfster. The Girl of Fire and Thorns heeft namelijk een verpletterende eerste indruk op me gemaakt!

 

Conclusie

The Girl of Fire and Thorns is een verhaal dat ik met harte kan aanbevelen. Een verhaal over een heerlijk verfrissend en realistische meid zoals jij en ik. Die eens een keer niet de perfecte keuze is, maar moeite moet doen om niet ten onder te gaan. Daarnaast heeft Rae Carson een spannend en mysterieus verhaal weten te schrijven waar een mysterieuze Godstone en zijn even mysterieuze krachten centraal staan. Een verhaal waarvan je niet weet welke kant het op zal gaan en wie op de laatste bladzijde nog in leven zal zijn... Klinkt goed hè? Lezen dus!

Source: http://carpelibra.nl/the-girl-of-fire-and-thorns-rae-carson
Review
5 Stars
TIME MENDS | TAMMY BLACKWELL
Time Mends  - Tammy Blackwell

Deze recensie is als eerste geplaatst op Carpe Libra

 

Nadat ik mijn tranen had opgedroogd, het einde van Destiny Binds was gewoon hartverscheurend, kon ik niet anders dan meteen het volgende boek, Time Mends, in huis halen. Ik was nog half in ontkenning, zo zou het verhaal toch niet werkelijk gegaan zijn? Had ik echt niet wat over het hoofd gelezen? Hoe gaat het nu dan verder? Komt er misschien nog een plot twist waardoor alles toch nog goed komt? Waardoor het einde weer min of meer ongedaan wordt gemaakt?

 

Helaas kwamen mijn wensen niet uit en was alles wat ik gelezen had de harde waarheid. Hierdoor steeg mijn waardering voor Destiny Binds en Tammy Blackwell des te meer. Ik heb vooral veel lof voor de schrijfster dat ze op deze manier een serie wil beginnen! Het zorgde er ook voor dat ik toch een beetje huiverig aan Time Mends begon. Er zou toch niet nog iets hartverscheurends gebeuren? Zou ik dat wel aankunnen?

 

Op alles voorbereid, althans dat hoopte ik, begon ik. Om tot de ontdekking te komen dat Tammy Blackwell opnieuw een fantastisch verhaal heeft geschreven. Ze heeft vanaf nu nog een fan erbij. Wederom werd ik ondergedompeld in de intrigerende wereld die ze bedacht heeft. Werd ik ondergedompeld in een spannend en goed doordacht verhaal. Een verhaal dat me net als het eerste deel niet losliet totdat ik de laatste letter gelezen had. Een verhaal dat me opnieuw telkens van de wijs bracht. Me op mijn tenen hield en me naar adem liet happen. Ervoor zorgde dat mijn hart ging sneller slaan, want Time Mends is een stuk grimmiger dan zijn voorganger. Oftewel ik heb me opnieuw meer dan kostelijk vermaakt. Heerlijk!

 

Toch, als ik het met Destiny Binds vergelijk ontbreekt er iets. Begrijp me niet verkeerd, Time Mends is net als Destiny Binds een Absolute Aanrader. Het is een fantastisch verhaal om te lezen. Echter mijn gevoel geeft aan dat ik dit boek net wat minder vond. NET, het scheelt echt een paar millimeter ofzo. Gah, dit is moeilijker te omschrijven dan ik dacht, want het is echt een geweldig boek. Waarom is er dan toch een verschil en hoe kan ik dit uitleggen? Hmm…

 

Oh laat ik het zo verwoorden: ik wil graag, heeeeel graag, het volgende deel lezen, maar ik vind het niet zo erg om even te wachten. Om even alles te verwerken en andere dingen te doen. Ook al weet ik nu al dat het laatste deel het volgende boek zal zijn dat ik oppak. Terwijl ik na Destiny Binds niet snel genoeg het volgende deel wilde oppakken. Ik had het gewoon niet meer en elke seconde langer was verschrikkelijk. Zelfs bijna een klein break down momentje ervaren toen ik het boek niet kon downloaden... DAAR zit het verschil in, maar Time Mends is nog steeds een meer dan waardige opvolger en een boek dat het verdient om gelezen te worden.

 

Genoeg over mijn millimeters, laat ik nu verder gaan met mijn ophemeling van dit boek. Scout is opnieuw geweldig op dreef, oftewel te hilarisch voor woorden. Niet alles was natuurlijk rozengeur en maneschijn, maar ook het proces om alle gebeurtenissen te verwerken wordt op een mooie manier door Tammy Blackwell beschreven. Vooral de manier waarop Scout en haar vrienden erin slagen te accepteren wat er gebeurd is en de draad weer min of meer oppakken was ontroerend.

 

Tammy Blackwell is er overigens opnieuw in geslaagd om een cliffhanger van heb ik jou daar te verzinnen. Zoals ik al zei, het volgende boek dat ik zo snel mogelijk zal oppakken is gelukkig al het laatste deel. Gelukkig? Ja, gelukkig! Want ik weet niet of mijn hart nog een keer zo’n achtbaan aan gevoelens en emoties kan verwerken. Ook al denk ik niet dat ik zelfs na het laatste deel genoeg heb van Scout en haar familie. Zij en hun verhaal hebben echt een plek in mijn hart veroverd en ik ben bang dat ik ze er niet meer uit krijg.

 

Conclusie

Met Time Mends heeft Tammy Blackwell opnieuw een verhaal geschreven dat je laat snakken naar meer. Dat al je gevoelens zal aanwenden en je de rit van je leven zal bezorgen. Veel meer zeg ik wederom niet want net zoals het eerste deel, Destiny Binds is dit een boek dat je moet ervaren. Een absolute aanrader die iedereen gelezen moet hebben. Dus waar wachten jullie nog op? Begin vandaag nog ;) !

Source: http://carpelibra.nl/time-mends-tammy-blackwell
Review
4 Stars
GEEK GIRL BLUNDERT DOOR | HOLLY SMALE
Geek Girl Blunder Door - Margot Reesink, Holly Smale

Deze recensie is als eerste geplaatst op Carpe Libra

 

Wat een heerlijke en hilarische boeken kan Holly Smale toch schrijven. Net als het eerste deel heb ik herhaaldelijk in een deuk gelegen om de onhandige momenten waarin Harriet elke keer weer verzeild raakt. Om de feitjes die op de meest rare momenten in haar opkomen. Om de leuke en grappige lijstjes die ze op kan stellen maar nergens op slaan. Het is gewoon hartstikke leuk om over Harriet en haar gebeurtenissen te lezen in Geek Girl Blundert Door. De eerste bladzijde was al helemaal geweldig door een uitleg van de titel, Harriet stijl!

 

Harriet is gelukkig geen steek verandert in de zes maanden tijd die verstreken zijn sinds Geek Girl. Nog even geeky en awkward. Vooral als het om modellenwerk en jongens gaat, maar dat maakt het ook zo leuk om over haar te lezen. Helemaal als ze erachter komt dat ze voor haar werk naar Japan mag, het land dat al jaren op haar places-to-be lijstje staat. Dat vraagt natuurlijk om een hoop misverstanden, genante momenten voor haar en hilariteit van mijn kant. Ik heb nog nooit zo vaak hardop moeten lachen als met dit boek, alhoewel het eerste deel aardig in de buurt komt...

 

Naast Harriet is haar even geweldige en grappige vader ook weer van de partij, alhoewel zijn vrouw daar op sommige momenten anders over lijkt te denken. Haar stalker slash vriend en natuurlijk haar beste vriendin kunnen ook niet ontbreken en in dit boek maken we kennis met een ander geweldig personage: Bunty. Bunty, die gezien haar uiterlijk en gedrag verrassend genoeg de moeder van Annabel is. Oh, ze is net zo geweldig als Harriets in dierenprinten en roze gestoken agent, Wilbur. Ik weet niet hoe Holly Smale het voor elkaar krijgt, maar zij kan als geen andere boeiende en hilarische personages bedenken die geen elke keer over de top aanvoelen! Ik kijk nu alweer uit naar het volgende deel :)

 

Conclusie

Een kortere recensie dan gewoonlijk, maar ik wil gewoon de pret niet bederven, daar is Geek Girl Blundert Door een veel te leuk boek voor. Heb je zin in een paar uurtjes lekker lachen en je hoofd schudden om Harriet en haar hilarische gebeurtenissen en vrienden? Zoek dan niet verder en begin aan deze super leuke serie. Ik raad wel aan om deze boeken niet in een openbare ruimte te lezen, want dan kunnen mensen raar naar je kijken :D

Source: http://carpelibra.nl/geek-girl-blundert-door-holly-smale
Review
4 Stars
TRUST IN ME | J. LYNN
Trust in Me - J. Lynn, Jennifer L. Armentrout

Deze recensie is als eerste geplaatst op Carpe Libra

 

Na Wacht op Mij ben ik meteen op zoek gegaan of dit een alleenstaand boek was of een deel van een serie. Ik was dan ook dolblij toen ik erachter kwam dat er nog meer boeken te lezen waren. Alleen was het volgende deel nog niet in het Engels vertaald. Het is namelijk niet een echt vervolg, maar een tussenverhaal om het zo maar te noemen. Deel twee is namelijk wel al uit. Nu ben ik iemand die het vreselijk vind om boeken uit volgorde te lezen en dus besloot ik om Trust in Me maar in het Engels te lezen.

 

Toen ik vervolgens de omslag las en besefte dat het boek het verhaal van Wacht op Mij was, maar dan door de ogen van Cam, had ik toch wel gemengde gevoelens. Ik had net het eerste deel uit, was het dan wel leuk om het verhaal meteen opnieuw te lezen, zij het van een anders perspectief? Zou dat niet te herhalend zijn? Ach wat, het gaat over het meest perfecte vriendje ever en anders kan ik van mijn 'neurotische ik' niet verder met deze coole serie! Dus Iris begon met lezen.

 

Om vervolgens om een andere reden gemengde gevoelens te krijgen. Een groot gedeelte van Cam’s charme voor mij was dat je niet wist wat hij zou doen. Wat hij nu weer zou zeggen. Wat zijn gedachten waren. Zou hij na het lezen van absolute perfect boyfriend veranderen in doorsnee jongen? Want in eerste instantie had ik niet echt een klik met de jongen met de naam Cam. Ik kon niet echt de jongen die mijn hart gestolen had door zijn awesomeness in hem terug vinden…

 

Gelukkig vond ik een paar hoofdstukken verder de klik wel. Herkende ik hem weer en werd het steeds leuker om zijn kant van het verhaal te ontdekken. Ik vond de charme, spanning en humor terug die Wacht op Mij zo leuk en bijzonder maakten, naast Cam natuurlijk. Ik kon Shortcake ook steeds meer waarderen, omdat ik nu een beetje kon voorspellen hoe ze zou reageren. Het hielp ook enorm dat ik deze keer niet in haar hoofd de redenen las waarom ze haar grote geheim niet aan Cam toe kon vertrouwen. Want daar was ik na een paar hoofdstukken in het eerste boek al mee klaar. Ik heb een heel goed geheugen, dus hoef ik niet steeds op dingen gewezen te worden ;)

 

Wat ik ook leuk vond was dat er kleine scènes in waren gestopt die niet in Wacht op Mij voorkomen. Zo werd het niet een grote herkauwing van wat je al kent, maar leerde je ook nieuwe dingen en zag je bepaalde scenes opeens in een ander licht. Niet dat ik dit niet al deed, omdat je het door de ogen van Cam toch op een andere manier beleeft.

 

Conclusie

Ik ben blij dat ik Trust in Me heb gelezen, ook al had ik er om verscheidene redenen gemengde gevoelens over. Het was gewoon te leuk en fantastisch om me in Cam te kunnen verdiepen en meer over hem te weten te komen. Iedereen die meer wil lezen over het beste vriendje ooit geschapen, lees dan vooral dit boek!

Source: http://carpelibra.nl/trust-in-me-j-lynn
Review
4 Stars
DE HUWELIJKSDEAL | JENNIFER PROBST
De Huwelijksdeal  - Ineke de Groot, Jennifer Probst

Deze recensie is als eerste geplaatst op Carpe Libra

 

Ha, de aanhoudster wint! De andere drie boeken in deze serie vond ik maar zozo. Ze konden me niet echt interesseren en maakten zelfs de nogal lage verwachtingen die ik van tevoren had niet waar. Een teleurstelling dus. Toch ben ik koppig doorgegaan, want er was iets dat me bezig hield. Iets waardoor ik deze serie en deze schrijfster niet op wilde geven en ik kreeg gelijk! Halleluja! De Huwelijksdeal zorgt ervoor dat mijn "inspanningen" niet voor niets zijn geweest. Wat een heerlijk boek was dit!

 

Ik denk dat een grote reden waarom ik de Huwelijksdeal opeens wel kan waarderen is omdat ik eindelijk een beetje aan de Nederlandse taal en vooral de directheid als het gaat om sexy scènes gewend raakte. Ik ervoer eindelijk een klik met de schrijfstijl en het taalgebruik. Ik heb immers jaren in het Engels gelezen en de Engelse taal kan op een heerlijke manier zaken beschrijven zonder dat het plat aanvoelt of er direct over wordt gesproken. De Nederlandse taal gaat hier heel anders mee om en dat was nog wel even een gewenningsproces, wat ik totaal niet had verwacht. Nederlands is toch immers mijn moedertaal?

 

Niet alleen mijn gewenning aan de Nederlandse omschrijving zorgen ervoor dat de Huwelijksdeal een heerlijk boek is. Ook de aantrekkingskracht tussen Julietta en Sawyer heeft me doen laten smullen. Eindelijk voelden de hoofdpersonen aan als twee krachtige personages, die niet voor de ander zullen onderdoen en bereid zijn om te vechten voor wat ze willen. Ik ben altijd dol om te lezen over twee mensen die eigenlijk heel erg tot elkaar zijn aangetrokken, maar dat niet willen toegeven en dat uiten door te bekvechten en te kibbelen. Oh dat zijn de beste koppels om over te lezen!

 

Naast Sawyer en Julietta zorgde Wolf er ook voor dat dit boek in mijn achting steeg. Wie hij precies is laat ik jullie zelf ontdekken. Hij heeft in ieder geval helaas al genoeg meegemaakt en binnen mum van tijd heb ik hem in mijn hart gesloten. Zijn manier van doen en laten... oh mijn hart ging zo naar hem en uit en ik hoop echt dat de schrijfster besluit om hem zijn eigen verhaal te laten vertellen in zijn eigen boek. Ik wil meer van hem! *Googlet meteen* YES! ER is een boek! Die gaan we natuurlijk meteen op de TBR-pile zetten :)

 

Conclusie

Totaal tegen alle verwachtingen in heb ik van de Huwelijksdeal genoten. Ik was eindelijk aan de Nederlandse taal gewend als het om romantische en sexy scenes gaat en dit boek bevat twee geweldige hoofdpersonages met een onderlinge aantrekkingskracht waar de vonken van af spatten. Voeg daar Wolf en een heerlijk romantisch (en sexy :) ) verhaal aan toe en ik was verkocht. Ik hoop wel dat dit niet iets eenmaligs is en dat er meer leuke boeken van deze schrijfster voor mij zullen volgen.

Source: http://carpelibra.nl/de-huwelijksdeal-jennifer-probst
Review
4 Stars
EEN VERLEIDELIJK AANBOD | SAMANTHA YOUNG
Een verleidelijk aanbod - Samantha Young

Deze recensie is als eerste geplaatst op Carpe Libra

 

Een paar jaar geleden heb ik, zodra deze uit was, de Engelse versie van Een Verleidelijk Aanbod, On Dublin Street, aangeschaft, om hem na het lezen teleurgesteld weg te leggen. Dit was niet wat ik verwacht had. Als grote fan van Samantha Youngs bovennatuurlijke series, zoals The Tale of Lunarmorte en Fire Spirits, had ik zo veel meer verwacht en gehoopt. Zo dacht ik bijvoorbeeld dat dit boek me met de eerste letter mee zou sleuren in een leuke wereld met geweldige personages. De werkelijkheid was helaas anders...

 

Achteraf gezien was ik er op dat moment niet aan toe om een hedendaagse roman te lezen. Om een boek zonder magie of bovennatuurlijke gebeurtenissen te omarmen. Want tijdens het lezen verwachtte ik namelijk dat elk moment toch iets magisch zou gebeuren. Je weet immers maar nooit, misschien klopte de beschrijving niet helemaal en raakte ik, voor ik het wist, in een of ander gevecht om het einde van de wereld te voorkomen terecht! Met zulke belachelijke verwachtingen had ik eigenlijk ook in moeten zien dat dit niet het moment was om Een Verleidelijk Aanbod te lezen en dat ik dus teleurgesteld zou worden.

 

We zijn inmiddels alweer een tijdje verder en toen ik het boek laatst in de bibliotheek zag staan besloot ik om dit boek, dat blijkbaar een wereldwijde bestseller is geworden, een tweede kans te geven. Op dit moment heb ik wat meer levenservaring en sta ik open voor hedendaagse en heerlijk romantische verhalen.

 

Wat ben ik blij met die keuze! Want nu voelde ik wel meteen de klik tussen mij en het verhaal. Tussen mij en de personages. Ging ik er met open ogen en reële verwachtingen in, die gelukkig allemaal bewaarheid werden en kon ik volop genieten van de chemie tussen Braden en Joss. Van zinderende bedscènes en heerlijke zwijmelmomenten. Genieten van Braden in al zijn holbewonersachtige glorie! Oh wat zou ik graag zijn Schotse accent in het echt willen horen. Dat zou werkelijk het einde zijn!

 

Wat ik vooral mooi aan Een Verleidelijk Aanbod vond (naast Brandon ;) ) is hoe omgegaan wordt met het trauma van Joss. Je familie verliezen op jonge leeftijd is niet niks. Geen wonder dat Joss er nu nog mee worstelt, ook al verdringt ze dat.. Met behulp van haar nieuwe vriendschap met haar nieuwe huisgenote en natuurlijk de knappe maar irritante broer van eerder genoemde huisgenote, begint Joss dit langzaam onder ogen te zien en dan begint eindelijk het helingsproces.

 

In tegenstelling tot andere verhalen wordt dit niet naar de achtergrond verbannen en lees je hier en daar een woordje. Nee, er wordt uitgebreid bij stil gestaan, door onder andere de gesprekken die Joss met haar therapeut voert. Want ja, soms kun je het niet alleen en hulp zoeken is niets om je voor te schamen. Hierdoor zie je ook nog duidelijker de stappen die Joss zet, de groei die ze doormaakt en hoe ze langzaam maar zeker uit haar schulp kruipt. Wat heerlijk is om te zien en ik bejubelde dan ook elke vooruitgang die ze maakte.

 

Waarom? Je bouwt namelijk langzaam maar zeker een band met Joss en de andere personages op. Ten eerste omdat ze ECHT zijn. Alle personages zijn levendig, goed doordacht en zitten vol karakter. Maar ook komt het omdat ze in dit verhaal niet als min of meer perfecte wezens worden neergezet, maar als mensen. Mensen die fouten maken, minder goede eigenschappen hebben. Fouten op aparte en soms hilarische manieren proberen goed te maken. Het zorgt er allemaal voor dat je de personages in dit boek met gemak in je hart sluit en met ze meeleeft. Met ze lacht en huilt. Wat vond ik het jammer om afscheid te nemen!

 

Op het einde zorgde Een Verleidelijk Aanbod nog even voor een schrikmomentje. Heel even leek het erop dat het frisse, unieke verhaal de niet zo frisse, voorspelbare en vooral soapachtige kant op ging. En als ik iets niet uit kan staan dan zijn het wel soapwaardige drama's! Oh wat was ik niet blij. Gelukkig had ik Braden onderschat en bleef hij zijn geweldige zelf en redde hij de dag en het verhaal. Zo blij dat Samantha Young niet dat pad was ingeslagen, want dan zouden de laatste paar bladzijdes een super leuk verhaal de das om hebben gedaan voor mij. Dat is dus niet gebeurd en na van de schrik te zijn bekomen heb ik opnieuw heerlijk genoten!

 

Conclusie

Na de eerste keer met verkeerde verwachtingen dit boek te hebben gelezen, was de tweede keer Een Verleidelijk Aanbod lezen wel een doorslaand succes. Nu stond ik meer dan open voor de geweldige personages en het verhaal dat ze te vertellen hebben. Ik vond de manier waarop Samantha Young Joss helingsproces in beeld heeft gebracht prachtig en heb genoten van elke minuut, afgezien van een klein momentje dat misschien roet in het eten had kunnen gooien, maar het gelukkig niet deed door de altijd geweldige Braden :)

Source: http://carpelibra.nl/een-verleidelijk-aanbod
Review
5 Stars
DESTINY BINDS | TAMMY BLACKWELL
Destiny Binds  - Tammy Blackwell

Deze recensie is als eerste geplaatst op Carpe Libra

 

Als ik kon had ik Destiny Binds nog een extra ster erbij gegeven. Zo ben ik onder de indruk van dit boek. Het duurde even voordat het verhaal op gang kwam, maar eigenlijk was het zo dat hoe meer ik las, des te beter het werd. Tot het spectaculaire, totaal onverwachte, hartverscheurende, 'ik heb dringend tissues nodig', einde. Dat einde blew my mind en liet me bijna verdoofd achter. Alleen al voor het slot raad ik iedereen aan om dit boek te lezen. Tammy Blackwell weet hoe je een verhaal moet schrijven en vooral moet laten eindigen!

 

Achteraf gezien pastte de langzame opbouw perfect bij dit verhaal. Doordat je langere tijd met Scout, Alex en de andere personages doorbrengt, heb je alle tijd om iedereen te leren kennen. Om gebeurtenissen een plaatsje te geven en de informatie die je krijgt toegespeeld te verwerken. Het geeft je vooral meer dan genoeg tijd om na te denken over welke kant het verhaal opgaat. Over wat er nog allemaal gebeuren zal. Iets wat ik altijd super leuk vind om te doen.

 

Nog leuker vind ik het als ik al mijn voorspellingen en verwachtingen uit het raam kan gooien omdat het verhaal een totaal andere richting uitgaat. Dat was echt keer op keer het geval in Destiny Binds. Ik werd continue op mijn tenen gehouden en moest elke keer afwachten wat er nu weer ging gebeuren. Dat zijn de beste verhalen om te lezen! Meer wil ik niet over dit verhaal uitweiden, want dit is echt een boek dat je zelf dient te ervaren. Moet ondervinden. Ik wil alleen nog even kwijt dat het gewoon super in elkaar is gezet en je er echt geen spijt van zal krijgen als je dit boek oppakt!

 

Scout is het perfecte personage om over te lezen. Ze heeft precies de juiste dosis humor en zelfspot. Reken er maar op dat ze je vaak laat lachen. Zeker met haar talent om in de meest gênante en hilarische situaties terecht te komen. Voeg daar haar gezellige en gekke familie aan toe en je hebt pagina’s aan vermaak voor de boeg. Sommige momenten kwamen me heel bekend voor, zeker als het om Angel, het zusje van Scout ging. Ze deden me namelijk denken aan mijn eigen broertjes. Ze zien er altijd zeer schattig en onschuldig uit tot het moment dat ze hun mond open doen :D

 

Conclusie

Destiny Binds is een absolute aanrader. Het bevat een verhaal dat je met elke bladzijde leuker gaat vinden tot een overweldigend einde dat je compleet versteld doet staan. Het bevat Scout, een van de leukste personages waar ik tot nu toe over heb gelezen en haar te gekke familie die voor meer dan genoeg vermaak zorgen. Het is een boek dat te goed is om te laten liggen, dus lees het vooral!

Source: http://carpelibra.nl/destiny-binds-tammy-blackwell
Review
4 Stars
CINDER | MARISSA MEYER
Cinder (Lunar Chronicles, #1) - Marissa Meyer

Deze recensie is als eerste geplaatst op Carpe Libra

 

De reden waarom Cinder een hele tijd niet op mijn lijst om te lezen stond, ondanks alle positieve recensies die ik tegenkwam, komt door één woord: cyborg. Voor mij stond dat voor het woord robot. Ik zou dus een boek over een robot lezen. Een romantisch YA boek over een robot. Sorry, maar dat gaat er bij mij niet in. Robotten zijn machines. Daar heb ik ten eerste niets mee en ten tweede hebben robots geen gevoelens, uitzonderingen daar gelaten. Hoe kan het dan interessant en geloofwaardig zijn om over een verliefde robot te lezen? Dus liet ik het links liggen.

 

Om het vervolgens op mijn verjaardag cadeau te krijgen. Yay... Toch besloot ik niet aan te geven dat ik er niet zo blij mee was, want er moest toch iets zijn dat al die lyrische recensies veroorzaakte. Het lezen schoof ik echter steeds voor me uit. Wie heeft er namelijk zin om een boek op te pakken waarvan hij denkt dat het tegen gaat vallen? Om het maar gedaan te hebben zette ik het op mijn #boektober lijst, zodat ik een stok achter de deur had.

 

Toen het eindelijk de beurt aan dit boek was om gelezen te worden, was ik nog steeds niet enthousiast en ik besloot voor de gein het woordje cyborg te googelen. Dan krijg je meestal wel hele mooie tekeningen of weet ik niet wat, uitstel gedrag, ik weet het! Ik hoefde in ieder geval nog niet te beginnen met lezen. Zo kwam ik na wat surfen op Wikipedia terecht waar ik de definitie van cyborg ontdekte en mezelf voor mijn kop kon slaan. Een cyborg is namelijk niet een robot. Het is is iets heel anders! Het is "een fysieke samensmelting van mens en machine."

 

Het is dus gewoon een mens, alleen zijn sommige ledematen of organen mechanisch in plaats van van vlees en bloed. Eigenlijk is het iets geavanceerder dan een prothese of donor orgaan. Oftewel een cyborg is meer dan in staat om gevoelens te ervaren! Ik treuzelde niet meer en pakte Cinder meteen op. Wetende dat ik nu zonder vooroordelen of wat dan ook van dit verhaal zou kunnen genieten en hopende hetzelfde als al die recensies te kunnen ervaren!

 

Wat gelukkig gebeurde. Vanaf de eerste paar bladzijdes begreep ik meteen waarom dit verhaal zo bejubeld wordt. Cinder verdient het namelijk! Marissa Meyer heeft een spannend verhaal vol onverwachte wendingen gecreëerd. Een verhaal dat je op het puntje van je stoel houdt en dat je moeilijk los kan laten. Zelfs niet om naar een feest toe te gaan ;) Oh normaal vind ik het echt wel leuk om daar naartoe te gaan, nu was ik echter alleen maar aan het aftellen totdat het tijd was om naar huis te gaan. Wilde zo graag verder lezen :D

 

Diegenen die een hertelling van Assepoester verwachten zullen bedrogen uitkomen. Nou ja, bedrogen... Dit boek is namelijk zo veel meer. Het alom bekende sprookje zie je nog wel in het geraamte van het verhaal terug: een boze stiefmoeder en zusjes. Daar is echter een geheel andere, intrigerende wereld omheen gebouwd. Een wereld waarin cyborgs tweederangs burgers zijn, alleen omdat ze een stukje robot in zich hebben. Waar een wrede koningin heerst op de maan en een dodelijke, ongeneeslijke ziekte op aarde. Ik weet niet waarom, maar ik moest op de een of andere manier aan Sailor Moon denken. Niet dat dit verhaal er ook maar enigszins op lijkt, maar toch.. boze koningin... mensen van de maan... prinses...

 

De personages zelf mogen er trouwens ook zeker zijn. Marissa Meyer heeft boeiende personages weten neer te zetten die de aandacht weten te trekken en te behouden. Die het verhaal met gemak dragen en waar je om gaat geven. Helemaal af zijn ze nog niet, een zekere diepte miste ik een beetje, maar dit is pas het eerste deel. Wie weet wat de volgende delen gaan brengen!

 

Conclusie

Cinder gaat dus over een cyborg. Een mens met gedeeltes van een robot in haar lichaam en niet een robot. Het laat je een geheel nieuwe en interessante wereld ontdekken, waar niet alles rozengeur en maneschijn is en een onschuldige cyborg verstrikt raakt in dit alles. Het bevat een spannend verhaal en goed uitgewerkte personages, die ondanks dat ze qua gevoelens nog wat meer inhoud mogen krijgen, een boeiend verhaal vertellen. Een aanrader voor lezers van dystopie, Disney verhalen en Sailor Moon!

Source: http://carpelibra.nl/cinder-marissa-meyer