Dead Radiance - T.G. Ayer

Deze recensie verscheen als eerste op CarpeLibra.nl

 

Dead Radiance was echt een super boek! Het duurde even voordat het verhaal goed op dreef was, maar vanaf dat moment was ik helemaal hooked en kon ik niet ophouden totdat ik de laatste bladzijde had gelezen. Het mooiste vond ik nog wel de prachtig uitgewerkte wereld van de Noorse goden. Zeer gedetailleerd en op zo'n manier geschreven dat het bijna leek alsof ik zelf aanwezig was in Asgard! Zulke levendige kleuren riep dit verhaal bij me op. Ik heb zelfs nieuwe weetjes en feitjes ontdekt (Ja, ben dooool op mythologie :) )

 

Nu Bryn, onze hoofdpersoon. In het begin had ik een beetje moeite om alle emoties die Bryn ervaart te verwerken. Er gebeurt immers zo veel in een hele korte tijd. Ik dacht eerst dat het te maken had met wie Bryn is en dat het daarbij hoorde. Het bleek echter Bryn zelf te zijn en vooral haar onzekerheid... Het was dan ook goed om te zien dat ze naarmate het boek vordert een persoonlijke groei doormaakt en een stuk zelfverzekerder wordt.

 

Het einde van dit boek voelde een beetje geforceerd aan. De schrijfster probeerde overduidelijk een super grote cliffhanger te creeëren, maar voor mij had dit niet het beoogde effect. De gebeurtenissen kwamen te plots en voelden meer aan alsof ze gewoon moesten gebeuren dan dat ze uit de flow van het verhaal voorkwamen. Daardoor leken de handelingen en reacties van sommige personages zooo niet volgens hun karakter... Best wel jammer voor zo'n goed boek, maar ik heb hoop voor het tweede deel :)

 

Één ding dat ik wel nog even wil opmerken is dat ik het persoonlijk niet eens ben hoe Loki wordt weergegeven in het boek. Oké, ik weet dat hij niet echt een goede naam heeft in de godenwereld, maar ik heb hem heel anders leren kennen in de True Destiny serie (let wel, 18+ ;) ), geschreven door Dana Marie Bell (een van mijn favoriete schrijfsters :) ) en ik kon me daarom ook een beetje moeilijk verplaatsen in hoe hij nu wordt neergezet. Dit is echter iets persoonlijks, dus laat je hierdoor vooral niet ervan weerhouden om dit boek te lezen :)

 
EEN QUOTE DIE IK GEWOONWEG MOEST DELEN:

He had the looks of a dark Adonis, only his eyes were a steel grey. A grey that matched, strangely enough, the beautiful metallic grey of Sigrun‘s feathers. Fenrir was Asgard’s answer to the werewolf.

Conclusie

Ik heb heel erg genoten van Dead Radiance. De wereld van de Noorse goden was super in elkaar gezet en heel erg gedetailleerd. Met een goed opgebouwd verhaal en een leuke heldin. Als Loki alleen nou iets anders was neergezet en het einde niet zo verplicht aanvoelde dan was het nog beter geweest. Dat houdt niet weg dat ik dit boek kan aanraden aan iedereen die van zeer mooi opgezette verhalen houdt :)

Source: http://carpelibra.nl/dead-radiance-t-g-ayer