Song of the Moon - Catherine Banks

Deze recensie is als eerste geplaatst op Carpe Libra

 

Song of the Moon had ik al een tijdje in de smiezen. De cover is prachtig en de blurb maakte me super nieuwsgierig naar het hele verhaal. Nu heb ik dan eindelijk de kans genomen. Wat werd ik blij verrast! Het verhaal had me vanaf de eerste bladzijde in zijn greep en weigerde me niet los te laten, totdat ik de laatste letter gelezen had. Zelfs toen was het moeilijk om deze wondere wereld te verlaten. Het verhaal bleef maar in mijn hoofd ronddwalen, mede door een super spannende cliffhanger!

 

Ook al ben ik bijna lyrisch over dit boek, ik moet toch even twee belangrijke minpunten aankaarten. Nou ja, oneffenheden eerder, zo erg stoorden ze me nu ook weer niet ;) Het eerste "minpunt" gaat over de aanval op de mensheid. Miljoenen mensen worden aangevallen, gedood of zijn vermist. Als zoiets uitbreekt, kan ik me voorstellen dat overal ter wereld een onheilspellende sfeer zou hangen en niet dat mensen gewoon doorgaan met hun dagelijkse bezigheden, alsof er totaal niets aan de hand is. De regering zou al stappen hebben ondernomen en er zouden tekenen moeten zijn dat niet alles is zoals het hoort te zijn. Mensen zouden achterom moeten kijken of de enge mist niet aan het opsteken is. Dit aspect miste ik gewoon in de beschrijvingen die Artemis gaf van de plaatsen die ze bezocht. Het klopte gewoon niet met het totaalbeeld, jammer genoeg.

 

Daarnaast was Artemis soms TE naïef, vooral als het gaat om jongens. Dit zorgde voor de nodige ergernis en eyerolls van mijn kant en medelijden met de stakkers die voor haar zijn gevallen. Oké, zelf ben ik ook niet de meeste opmerkzame persoon op aarde op dat gebied, maar als twee jongens opeens aan het vechten zijn, nadat beide een blik op jou geworpen hebben, kun je er vanuit gaan dat ze vechten om jou. Als een van die jongens vervolgens zijn gevoelens kenbaar maakt, doe dan niet alsof ze niet bestaan. Hier doe je hem alleen maar meer pijn mee en het is onnodig wreed.

 

Oh, ik mag trouwens niet vergeten iets te vertellen over Ares. *diepe zucht* Wow, zo'n vriendje wil ik ook wel. Iemand die altijd kalm en aardig blijft. Zelfs op de momenten dat Artemis zijn hart weer eens in de grond boort. Die weigert zijn avances op te geven in de hoop dat ze van mening verandert. *zwijmel zwijmel* Enige jammere vond ik dat hij al een paar eeuwen erop heeft zitten, over leeftijdverschil gesproken! Bij andere boeken is dit ook het geval, maar daar merk je het niet omdat de hoofdpersonen op het zelfde niveau zitten qua handelingen en gedrag. In Song of the Moon voelt het echter anders aan. Daar merk je echt dat Ares een stuk ouder is dan Artemis en dat bezorgde me af en toe toch wel een minder gemakkelijk gevoel....

 

 

Conclusie

Song of the Moon is een super leuk boek om te lezen. Het heeft een verhaal dat je de wereld om je heen doet vergeten. Inclusief supergeweldige hunk die ik ook wel zou willen tegenkomen en een cliffhanger om U tegen te zeggen. Alleen jammer dat er een paar oneffenheden in zaten die ik niet goed glad kon strijken. Anders had dit boek met gemak 5 sterren kunnen krijgen. 4 is anders ook niet mis ;)

Source: http://carpelibra.nl/song-of-the-moon-catherine-banks