Blood Solstice - Samantha Young

Deze recensie verscheen als eerste op Carpe Libra

 

Blood Solstice was een heerlijk einde van een prachtige serie! Na het toch wel twijfelachtige tweede deel gelezen te hebben, besloot ik om dan maar meteen door te stomen naar het volgende deel. Dat einde had toch wel mijn interesse gewekt :). Gelukkig werd ik deze keer niet teleurgesteld, want wat hebben dit boek en ik veel meegemaakt! We hebben keihard gelachen, maar ook wat traantjes weggepinkt. Dit is werkelijk een mooi boek dat me toch wel heeft geraakt.

Caia, de onverschrokkene, is eindelijk terug. Ondanks alle tegenslagen weigert ze om op te geven en gaat ze met opgeheven hoofd door. Natuurlijk met hulp van haar immer groeiende groep van vrienden. In dit boek krijgen we ook eindelijk de ware toedracht van deze bittere oorlog te weten. Ook al hadden mijn stoutste dromen niet kunnen bedenken dat net zoals Troje één vrouw de oorzaak zou zijn…

Lucien zal nooit op mijn lijstje met meest favoriete alpha males komen te staan. Daarvoor heb ik me veel te veel geërgerd over hem. Ook in dit boek was het weer raak. Waarom kan die vent Caia na alles wat ze samen hebben doorstaan nog steeds niet vertrouwen, zelfs niet een klein beetje? Op sommige momenten kon ik hem echt wel wat aandoen! Andersom moet Caia hem natuurlijk wel volop vertrouwen als het gaat om de vrouwen in ZIJN leven. “Ik heb vroeger wel wat met haar gehad, maar dit is nu helemaal verleden tijd hoor” Ja tuurlijk, voor hem misschien, maar voor de ex??

Ik had dan ook helemaal geen sympathie voor hem in Blood Solstice, maar des te meer voor Caia. Zo knap van haar dat ze elke keer weer in staat is om hem te vergeven, na de eerste paar keer had ik er al lang een punt achter gezet. Gelukkig laat ze hem tenminste wel nog een tijdje zweten voordat ze toegeeft ;)

Ook in dit boek mogen we weer gedeeltes lezen door de ogen van Jeaden en Ryder, hoewel ik het deze keer minder leuk vond. Na een paar moeilijke gebeurtenissen wordt Jeaden verzwolgen door haar haat en verandert in iemand die ik eigenlijk niet wil kennen. Haar acties doen anderen, en vooral Ryder, pijn. Ze mijdt hem zelfs helemaal, terwijl ook hij niet ongeschonden door de belevenissen is gekomen. Gelukkig bezit hij in tegenstelling tot Lucien wel enig inzicht in het vrouwelijke brein. Kudos voor hem :) !

CONCLUSIE

Blood Solstice was geweldig! Op een paar onvolkomenheden (waarvan een grote genaamd Lucien ;) ) na was dit een super avontuur. Gelukkig zal ik niet voor altijd afscheid hoeven te nemen, want het einde geeft aanwijzingen voor een vervolg in de vorm van een spin-off series! Ik kan niet wachten, al zal ik dat wel moeten want het boek is nog niet uit :(

Source: http://carpelibra.nl/blood-solstice-samantha-young