Black Waters - Maija Barnett

Deze recensie verscheen als eerste op Carpe Libra

 

Het begin van Black Waters was zeer pakkend met een meisje dat aan het verdrinken is en onze hoofdpersoon, Abby, die haar niet kan helpen. Een super manier om meteen in het verhaal te zitten. Helaas kwam ik er alleen later achter dat die eerste paar bladzijdes ook meteen de beste van het hele boek waren. Hoe verder ik kwam, des te meer moeite ik had om door te lezen, om het niet weg te leggen.

Hoe dit kwam? Het is niet iets dat ik met voorbeelden kan uitleggen. De opwinding en spanning vloeiden gewoon geleidelijk aan uit me weg. Eigenlijk waren ze na die super bladzijdes al voor het grootste deel weg. Het lukte me ook niet om die gevoelens terug te krijgen, mede omdat ik het verhaal te hakke-takkerig vond. Te hakke-takkerig? Ja, het boek leek in mijn ogen namelijk uit totaal willekeurige scenes te bestaan. Nergens kon ik de rode draad ontdekken, kon ik herleiden waarom ik nu deze scene te zien kreeg en wat het verhaal in zijn geheel was.

Daarnaast kon ik me ook moeilijk verplaatsen in Abby en Brian en een band met ze opbouwen. Abby was veeeeel te afhankelijk en gedroeg zich altijd precies het tegenovergestelde aan hoe je je eigenlijk zou moeten gedragen. Brian aan de andere kant was een echte zwartkijker en dat werkte me na een tijdje enorm op de zenuwen. Ik kan zelf ook wel inschatten hoe gevaarlijk iets is en hoef er niet elke bladzijde op gewezen te worden!

De liefde, zoals in de blurb was omschreven, is echter moeilijk terug te vinden in het verhaal. Brian voelt wel een zekere aantrekkingskracht voor Abby, maar ze is dan ook het mooiste meisje dat hij ooit gezien heeft (voelen jullie mijn sarcasme?). Wat Abby betreft is Brian wel oké. En voila we hebben een stelletje. Uhmmm… gaat dat echt zo snel? Hoe oud zijn jullie? Kleuters? Dien je niet diepere gevoelens voor elkaar te ontwikkelen, elkaar te vertellen dat je elkaar ‘leuk leuk’ vindt en minimaal een kus of twee uit te wisselen voordat je een stelletje bent?? Ja, dus totaal niet blij met de “romantiek.”

CONCLUSIE

Superb begin, maar daarna kelderde Black Waters. Het lukte me niet om een band op te bouwen met de hoofdpersonages, in tegendeel, ze werkten me alleen maar op de zenuwen met hun fratsen. De ‘romantiek’ in dit boek was te lachwekkend voor woorden en van een echt verhaal was niet echt sprake. Niet een boek dat ik mensen kan aanraden.

Source: http://carpelibra.nl/black-waters-maija-barnett