The Crescent - Jordan Deen

Deze recensie is als eerste geplaatst op Carpe Libra

 

Voordat ik begin wil ik jullie eerst nog even wijzen op de cover van The Crescent. Is die niet prachtig? Het zal vast en zeker een Photoshop trucje zijn, maar ik vind die oplichtende wolf op de achtergrond geweldig! De blurb aan de andere kant mag nodig herschreven worden, het zorgt er helemaal niet voor dat je nieuwsgierig wordt naar het boek, integendeel! Het schotelt te veel het alom bekende paranormale verhaaltje van driehoeksverhouding en bovennatuurlijke wezens voor. Gelukkig loopt het verhaal totaal anders :)

The Crescent begon in ieder geval vrij intrigerend met de verschijning van een grote, zeer grote hond. Aangezien dit boek om weerwolven gaat waren mijn hersenen meteen al aan het overwerken om alle mogelijke situaties te bedenken. Ik was aangenaam verrast dat geen van mijn voorspellingen uitkwam. Dit was niet de enige keer dat het boek anders was dan de "normale" weerwolf verhalen, wat het lezen zeer leuk maakte. Neem nou het feit dat Lacey niet één maar twee zielsverwanten heeft... Hoe kan dat nou???? Ik ben benieuwd hoe dat uitpakt!

Ik was alleen minder te spreken over de zielsverwanten in kwestie. Allebei de heren voelden niet echt "vlezig"aan, er zat niet veel diepte in. Hun karakters voelden niet echt uitgewerkt aan. Ik had voor de mannelijke hoofdrollen een grotere "aanwezigheid" verwacht. Ze lieten geen indruk bij me achter en ik had moeite ze uit elkaar te houden, ze leken bijna hetzelfde en om eerlijk te zijn waren ze niet echt boyfriend material. Ze waren beiden teveel met zichzelf bezig. Kan er niet een derde, veel geschiktere kandidaat opstaan voor Lacey??

Lacey zelf werkte me ook af en toe op de zenuwen. Van mijn moeder heb ik van jongs af aan geleerd te luisteren naar mijn lichaam. Als ik me niet lekker voel neem ik dan ook wat gas terug of blijf thuis. Ik blijf dan niet doorgaan want ik weet dat ik dan het erger zal maken en langer met de gebakken peren thuis zit. Ook verdring ik geen zaken en vertel ik mijn problemen aan andere mensen als ik er echt niet uit kom. Drie maal raden wie dat niet deed... Voor de rest was ze een leuk personage om over te lezen, maar haar zelfkennis mag wel wat groter worden...

Dit boek heeft me wel de ogen geopend over het hebben van een zielsverwant. Voor dit boek leek het me altijd geweldig om de mijne te vinden. Nu denk ik er toch iets anders over, zeker als het gaat om de insta-soulmate vorm. Vanaf het moment dat je hem ontmoet ben je verplicht van hem te houden, zelfs als je net verliefd bent geworden op iemand anders en hij op jou. Je weet dat je het hart van diegene moet breken,ook al hou je nog steeds van hem. Je houdt alleen iets meer van een ander, een vreemdeling die je een paar seconden geleden ontmoet hebt... Dit boek is een van de weinige boeken die de andere kant van de medaille weergeeft en dat vond ik een zeer welkome afwisseling!

Conclusie

The Crescent is een leuk boek dat je ook stof tot nadenken geeft over insta-love en soulmates. Met een sterk begin, maar daarna helaas snel afzwakt. Lacey is een aardige meid, maar niet geheel hoofdrol materiaal, ze zal nog een flink stuk moeten groeien voordat ze die rol kan dragen. Al met al toch een aardig boek voor de weerwolffanaat en paranormale lezer.

Source: http://carpelibra.nl/the-crescent-jordan-deen