The Crown of Embers - Rae Carson

Deze recensie is als eerste geplaatst op Carpe Libra

 

Net als in The Girl of Fire and Thorns had ik een paar hoofdstukken nodig voordat ik aan de schrijfstijl van Rae Carson gewend was in The Crown of Embers. Ik weet niet hoe dit komt, maar mijn hersenen hebben blijkbaar een moment nodig om zich aan haar stijl aan te passen. Gelukkig duurde dit net als de vorige keer maar even. Vanaf het moment dat het spannend begon te worden zat ik er weer middenin!

 

Midden in een ontzettend spannend verhaal. Dit kwam deels doordat het goed opgezet is, maar ook door de “grilligheid” van de schrijfster, om het zo maar even te noemen. Door al die boeken die ik heb gelezen kan ik inmiddels in grove lijnen voorspellen hoe het verhaal zal lopen. Meestal klopt dit ook wat betreft de grote gebeurtenissen, wijken auteurs niet van dit alom bekende pad.

 

Rae Carson is echter iemand die zich niets van de ongeschreven regels aantrekt. In The Girl of Fire and Thorns was ik hier al achter gekomen en ook in The Crown of Embers was het weer raak. Ze deed er zelfs een schepje boven op! Het zorgde ervoor dat ik werkelijk geen idee had welke kant het verhaal zou opgaan, dat ik totaal in het ongewisse was over wat er met mijn favoriete personages zou gebeuren. Het hield me op het puntje van mijn stoel en aan het boek gekluisterd en heeft ook voor verscheidene slapeloze nachten gezorgd. Ik kon gewoon niet anders dan doorlezen. Ik moest weten of iedereen op de volgende bladzijde nog in leven was!

 

Het werd ook steeds leuker en leuker om over Elisa te lezen. Je ziet haar groeien. Moeilijke beslissingen maken en wijzer worden door al haar ervaringen. Ze is ook zo’n sterk personage! Wat zij allemaal niet voor haar voeten geworpen heeft gekregen in haar jonge leventje. Dat is onderhand toch een lijst om u tegen te zeggen. Toch slaat ze zich daar elke keer dapper doorheen, geholpen door haar trouwe metgezellen.

 

Het was voor mij heel makkelijk om me in haar te verplaatsen. Om haar gevoelens de mijne te laten worden. Te begrijpen waarom ze op een bepaalde manier handelt. Het leek soms alsof ìk het was die alles beleefde! Zo goed zat ik op een lijn met onze hoofdpersoon. Het is ook allemaal zo beeldend verteld, zo levensecht, dat ik niet anders kon dan er in worden gezogen. De andere personages mogen er natuurlijk ook zijn. Het was heerlijk om wederom een poosje met iedereen door te brengen :)

 

Het einde is ook de moeite van het vermelden waard. Het was gewoon subliem. Net op het moment dat Rae Carson me lekker had gemaakt met heerlijke romantische ontwikkelingen sloeg ze opnieuw toe. Doet ze weer iets onverwachts waardoor ik gewoon totaal verbijsterd de laatste bladzijdes heb gelezen. OMG! Gebeurde dat nu echt? *leest bladzijde opnieuw* NEEEEEEEE!! Waar is het vervolg? Ik heb het NU nodig. Was zo’n beetje mijn reactie. Echt Rae Carson, wat doe je me opnieuw aan?

 

Conclusie

Opnieuw heeft Rae Carson met The Crown of Embers een prachtig, pakkend en vooral levensecht verhaal geschreven. Het is niet moeilijk om je in Elisa en haar gedachten te verplaatsen en een band met haar op te bouwen. Daarnaast is het door de onvoorspelbare schrijfstijl van de schrijfster een boek vol spanning en actie, waar ik alleen maar van heb genoten, tot aan het grote, schokkende einde met zijn cliffhanger toe. Ik ben diep onder de indruk!

Source: http://carpelibra.nl/crown-of-embers-rae-carson