Cress (Lunar Chronicles, #3) - Marissa Meyer

Deze recensie is als eerste geplaatst op Carpe Libra

 

Met elk boek slaagt Merissa Meyer erin om hem dikker te laten worden, want er komen ook in dit boek natuurlijk twee personages bij die graag hun verhaal vertellen, die graag met je willen kennis maken. Daar heb je natuurlijk de nodige bladzijdes voor nodig en dit zorgde in het begin ervoor dat Cress aan de trage kant was, dat het even duurde voor het boek op gang kwam. Gelukkig pakte het verhaal me halverwege op en werd ik heerlijk meegesleurd met alle gebeurtenissen. Had ik opnieuw een geweldig verhaal in mijn handen, ook al had ik op sommige momenten het gevoel dat minder pagina’s ook voldoende waren om het verhaal te vertellen.

 

Het was wederom leuk om te ontdekken hoe het sprookje in het verhaal was geweven. Deze keer ging het natuurlijk om Rapunzel! Net als Rapunzel heeft Cress natuurlijk ontzettend lange haren, al worden die van haar niet gebruikt om een toren te beklimmen. Nee, ze zijn gewoon zo lang gegroeid omdat ze niks had om ze af te knippen. Wel is er nog steeds sprake van een kwaadaardige “heks” die haar gevangen houdt. De “prins” is echter totaal anders dan ik verwacht had, maar dat maakte het des te leuker om te lezen.

 

Met Cress had ik niet dezelfde klik als ik met Cinder en Scarlet had. Met haar had ik echt een tijdje nodig om aan haar te wennen en haar te leren kennen. Ik kon me gewoon wat moeilijk in haar verplaatsen, want ik heb gelukkig nooit jaren eenzaam in een satelliet door de ruimte gezworven, met als enige gezelschap mijn computer. Dat maakte het toch wat moeilijker om een connectie te maken, maar tegen het einde van het verhaal was ik net zo op haar gesteld als de twee andere meiden. Ze is uit het zelfde hout gesneden: die van girlpower :D

 

Thorne heeft zich trouwens eindelijk van zijn betere kant laten zien in dit verhaal. Ik was aanvankelijk een niet al te grote fan van hem en hoopte stiekem dat Cinder hem ergens kon dumpen. Hij kwam op mij over als een rare snuiter, een gluiperige, domme opportunist die Cinder vast en zeker zou verraden bij de eerstvolgende gelegenheid. Ik ben blij dat die analyse niet klopte! Met de Thorne die ik in dit boek leerde kennen kan ik zeker mee leven, ook al is het nog iets te vroeg om echte vrienden te worden. Daar zal hij zich nog iets meer voor moeten bewijzen ;)

 

Natuurlijk gaat het ook weer over Cinder en haar missie om de aarde van de boosaardige koningin te redden. Terwijl ze vurig hoopt dat al die macht die ze heeft verworven haar niet hetzelfde pad op laat gaan als haar vijand. Want soms is het toch o zo verleidelijk.

 

Ik werd dus opnieuw getrakteerd op een spannend verhaal vol wendingen, dat zorgde voor de nodige uren leesplezier. Die ik eigenlijk allemaal achter elkaar heb gebruikt. Ja ik heb dit boek in één enkele zitting uitgelezen! Na het middenstuk was het gewoon te spannend om te stoppen!

 

Weer wil ik trouwens mijn complimenten geven aan Marissa Meyer voor de manier waarop ze moeiteloos tussen personages wisselt, zonder de lezer al te veel te laten hangen. Voor de wijze waarop ze ieder personage heeft uitgewerkt. Een eigen identiteit heeft gegeven. Ook zonder namen wist ik gewoon wie ik voor me had, zo uitgesproken zijn de personages.

 

Bovendien is zij een van de weinige schrijfsters die deze vorm van vertellen, met meerdere personages, echt laat werken. Die ervoor zorgt dat ik met mijn aandacht bij het verhaal blijf en alles in “chronologische” volgorde lees en niet skip omdat ik persé de verhaal lijn van één personage wil lezen. Vanwege mijn ongeduldige aard wil dit nog wel eens voorkomen :) Marissa Meyer geeft echter net genoeg informatie om mijn nieuwsgierigheid te behouden, maar zet het hele verhaal ook zo in elkaar dat je popelt om met de “nieuwe” personages verder te gaan. Een ware verademing als ik aan al die boeken denk waar het dus niet lukte, waaronder de Game of Thrones serie.

 

Na het lezen van Cinder en Scarlet stond ik niet echt te springen om meteen het volgende deel te lezen. Voor mijn gevoel had ik even genoeg van het hele verhaal. Niet dat ik er niet van heb genoten, ik heb beide boeken 4 sterren gegeven, maar ik had even behoefte aan wat anders. Het einde van die twee boeken gaf me ook niet echt het gevoel dat ik stond te springen om verder te lezen, ondanks alle onbeantwoorde vragen die ik nog had. Ze waren niet prangend genoeg om meteen in Cress te duiken. Dat is nu totaal anders, op dit moment sta ik te springen om het laatste deel op te pakken. Ik moet weten hoe het afloopt! Zal iedereen zijn happy ever after krijgen??

 

Conclusie

Het derde deel van deze unieke en leuke serie was ondanks de trage start nog verslavender dan de andere delen. Opnieuw waren er spannende momenten, nieuwe personages en een goed geschreven verhaal, waarin een sprookje op meesterlijke wijze wordt verweven, dat je het hele boek bezig houdt. Heerlijk!

Source: http://carpelibra.nl/cress-marissa-meyer